Auto's rijden al meer dan honderd jaar rond, en hoewel de mens niet veel veranderd is, geldt dat niet voor dit soort voertuigen. De evolutionaire sprong van auto's is indrukwekkend, maar iets soortgelijks kan gezegd worden over het aantal ongelukken. Met dat in gedachten, welk biologisch pad zouden onze lichamen moeten volgen als ze immuniteit (of op zijn minst een superieure weerstand) tegen botsingen willen krijgen? Het antwoord is “Graham”, een project dat de inspanningen van een chirurg, een ongeluksexpert en een kunstenares combineert.
De evolutie van de mens en de evolutie van de auto
Wie besluit om de oorsprong van het leven te onderzoeken (vanuit een wetenschappelijk oogpunt, natuurlijk) zal meerdere verwijzingen vinden die de zogenaamde “universele voorouder” zo'n vier miljard jaar in het verleden plaatsen. Ter vergelijking: de “anatomisch moderne mens” (de technische term is “homo sapiens sapiens”) ontstond ongeveer 200.000 jaar geleden, dus we zijn slechts een van de meest recente hoofdstukken in de lange geschiedenis van de aarde. Er bestaat geen twijfel dat de evolutie de voorkeur geeft aan “de lange weg”. Verschillende soorten verschijnen en sterven uit (in feite vindt de zogenaamde “Holocene massa-extinctie” nu plaats), maar het neemt zeker de tijd, en wat “werkt” geen grote veranderingen. Nu een spel: Laten we ons voorstellen dat de menselijke soort evolueert met dezelfde snelheid als haar creaties, in dit geval een auto. In iets meer dan een eeuw zijn we gegaan van verheerlijkte karren naar autonome voertuigen, en er is nog veel op komst... maar auto's brachten ook ongelukken, botsingen en verlies van mensenlevens met zich mee. Als het menselijk lichaam het vermogen zou hebben om zich aan te passen om te overleven, weerstand te bieden, en waarom niet immuun te zijn voor die dreiging... hoe zou het er dan echt uitzien?
Graham, het antwoord op botsingen
Maak kennis met Graham, nieuw lid van de veiligheidscampagne “Toward Zero” van de Comisión de Accidentes de Transporte in Melbourne. Een chirurg, een botsingsexpert en een kunstenares bundelden hun krachten om vorm te geven aan de “botsbestendige mens”, en eerlijk gezegd valt er veel te benadrukken. Ten eerste is zijn schedel groter en dikker, met als doel zijn hersenen te beschermen. Het gezicht, nu hol en bedekt met vet, stelt hem in staat om meer schade aan ogen en neus te voorkomen. De nek, die altijd een van de zwakste punten is bij een impact, verdwijnt in wezen, waardoor de kans op verlamming en ander trauma aan de wervelkolom en rug wordt verkleind. De huid is dik en bestand tegen snijwonden, en zijn ribben hebben een equivalent van “airbags”, om het zo maar te zeggen.
Het verhaal eindigt daar echter niet: Graham is ook “geoptimaliseerd” om “buiten” een auto te overleven, met een extra gewricht op enkelhoogte en extra flexibiliteit in de knieën. Wat de “constructie” van Graham betreft, vinden we glasvezel, siliconen, verschillende harsen en veel menselijk haar. Graham blijft tentoongesteld in de Staatsbibliotheek van Victoria tot 8 augustus, en gaat daarna op tournee door heel Australië.
