Over grafeen praten wordt steeds moeilijker. We hebben de eigenschappen grondig onderzocht en het enorme potentieel bestudeerd, maar tegenwoordig bewandelt het materiaal een ingewikkeld pad, en het duurt nog vele jaren voordat de eerste producten op basis van grafeen op de markt komen. Verschillende projecten proberen de massaproductie van grafeen te verbeteren, en totdat dat volledig "explodeert", blijft de aanwezigheid ervan beperkt tot laboratoria. Zo komen we bij de nieuwste ontwikkeling van het MIT, waar een groep onderzoekers experimenteerde met driedimensionale vormen van grafeen die in theorie tien keer sterker dan staal zijn, met slechts vijf procent van de dichtheid.
Transistors, complete circuits, condensatoren, transparante apparaten... veel, en tegelijkertijd niets. Grafeen beloofde de hemel, de aarde, een paar manen, en we wachten er nog steeds op. De redenen zijn divers, maar experts zijn het erover eens dat grafeen waarschijnlijk een betere toekomst heeft in nieuwe toepassingen, en niet als directe vervanging van bestaande oplossingen. Geduld is cruciaal: sommigen spreken van een half decennium, terwijl anderen verder kijken dan 2025 voor de eerste producten voor algemeen gebruik. Vanzelfsprekend blokkeert deze algemene teleurstelling (als je het zo wilt noemen) de aanwezigheid van grafeen in het laboratorium niet. En met dat in gedachten zet het MIT zijn experimenten voort.
Bij deze gelegenheid ontwierp een team onderzoekers driedimensionale vormen van grafeen met een structuur die lijkt op een spons. De gegevens wijzen op een kracht die tien keer groter is dan die van staal, met slechts vijf procent van de dichtheid. Maar niet alles is de verdienste van grafeen: het is vooral de vorm zelf die het zware werk doet. Het gebruik van grafeen zou ideaal zijn, maar het MIT sluit de mogelijkheid niet uit om andere materialen te gebruiken en vergelijkbare geometrische kenmerken toe te passen.
Het experiment in video
In de video zien we een test op basis van het plastic dat door een 3D-printer wordt gebruikt. Het gyroïde model met dunne wanden vertoonde een geleidelijk bezwijken, terwijl het model met extra plastic energie accumuleerde totdat het explodeerde. Het MIT benadrukt dat geometrie de "dominante factor" is en dat grafeen slechts een optimale keuze zou zijn. Een beetje teleurstellend vanuit een bepaald gezichtspunt, maar met toepassingen in de echte wereld die veel dichterbij zijn (bruggen, filtersystemen, enz.).
