Op 1 oktober 2026 kwamen nieuwe details naar buiten over de mislukte reddingspoging van NASA en Katalyst Space Technologies: Link kon het Neil Gehrels Swift Observatory niet vastleggen of naar een hogere baan brengen. De uitleg van Kieran Wilson van Katalyst wijst op problemen met de besturing; Katalyst meldde ook dat het extra gebruik van stuwraketten de brandstofvoorraad voor de geplande manoeuvres deed slinken.
Link werd op 3 juli 2026 gelanceerd. Katalyst meldde dat het ruimtevaartuig na 85 dagen in een baan om de aarde op 25 september terugkeerde en de atmosfeer binnenging. De missie was bedoeld om Swift vast te leggen en de baan van het observatorium te verhogen.
Storingen in de besturing lieten Link zonder genoeg brandstof achter
Wilson beschreef een storing in de besturingselektronica van de reactiewielen. De wielen zelf waren geleverd door Rocket Lab; de elektronica was door Katalyst ontwikkeld. Volgens Wilson veroorzaakte een kortsluiting in een transistor oververhitting in een circuit voor regeneratief remmen, waardoor dat circuit uitviel. Katalyst meldde afzonderlijk dat door een storing in het elektrische voedingssysteem twee van de drie reactiewielen onbruikbaar werden.
Later begon volgens Wilson een nieuwe reeks problemen met een RCS-ventiel dat niet reageerde. RCS staat voor reactiecontrolesysteem: kleine stuwraketten waarmee een ruimtevaartuig zijn stand kan regelen. Link ging door het probleem tollen. Katalyst meldde dat het gebruik van die stuwraketten voor standregeling de brandstofconsumptie snel verhoogde. NASA en Katalyst concludeerden dat Link daardoor onvoldoende brandstof overhad voor de geplande poging om Swift vast te leggen en diens baan te verhogen.
Swift was niet ontworpen voor onderhoud door een ander ruimtevaartuig en had geen gestandaardiseerde koppelinterface. Het observatorium heeft bovendien geen eigen aandrijving om zijn baan te verhogen. Dat maakte de reddingspoging afhankelijk van Link, maar de missie bereikte haar doel niet.
NASA gaf Katalyst negen maanden om Link te bouwen en te lanceren
NASA kende Katalyst een contract van 30 miljoen dollar toe en gaf het bedrijf negen maanden om Link te ontwikkelen en te lanceren. In augustus 2025 liet NASA drie teams dertig dagen lang reddingsplannen uitwerken; in september koos het Katalyst. NASA-directeur Shawn Domagal-Goldman zei dat de korte planning de keuze beperkte tot teams die al onder contract stonden.
De snelle ontwikkeling zette ook druk op het technische team. Wilson zei dat ingenieurs veel systemen zelf moesten ontwikkelen en over te veel werkzaamheden waren verdeeld. Er was volgens hem onvoldoende tijd en personeel om het werk zo grondig te testen als nodig was. Het team voerde wel tests uit, maar zag daarin niets vergelijkbaars met de storing in de vlucht.
De onderdelen en de elektronica hadden verschillende herkomsten: Rocket Lab leverde de reactiewielen, terwijl Katalyst de besturingselektronica zelf ontwikkelde. Die elektronische besturing, niet de geleverde wielen zelf, stond centraal in Wilsons uitleg van de eerste storing. NASA versnelde daarnaast de betalingen voor inkopen, zodat Katalyst benodigde apparatuur kon aanschaffen.
Swift bleef langer in een baan dankzij een andere stand
Het Swift-team verminderde de atmosferische weerstand door het observatorium tijdelijk anders te oriënteren. Tijdens die manoeuvres werden de wetenschappelijke waarnemingen opgeschort. Volgens Jamie Kennea, die eerder de Swift-operaties leidde, verlengde de aanpak de tijd van het observatorium in een baan met enkele maanden.
Swift werd in 2004 gelanceerd en observeert gammastraling, röntgenstraling en zichtbaar licht. Het observatorium kan zich bovendien snel op astronomische doelen richten. De verlengde tijd in een baan bood ruimte, maar verving de mislukte poging van Link om Swift naar een hogere baan te brengen niet.
NASA wil doorgaan met satellietservicing
NASA-functionarissen beschreven de Link-missie als een bron van operationele en technische ervaring voor toekomstige servicemissies. John Van Eepoel, missiedirecteur van Swift, zei dat NASA andere astrofysische satellieten wil helpen en verder wil werken aan een servicemodel voor missies.
NASA onderzoekt ook welke mogelijkheden de wetenschappelijke functies van Swift kunnen vervangen. Dat is een zoektocht naar vervangende capaciteiten, geen aangekondigde nieuwe Swift-missie.
