Op 14 september 2026 werd een onderzoek gepubliceerd naar ongeveer 160 websites die verband houden met seksuele deepfakes en andere niet-consensuele seksuele content. In het onderzochte ecosysteem werden minstens 138 vrouwelijke en negen mannelijke nationale parlementsleden uit 22 EU-landen genoemd of afgebeeld. De analyse omvatte 5.872 parlementsleden uit alle 27 EU-lidstaten.
De cijfers gaan over nationale politici. Leden van het Europees Parlement vielen buiten het onderzoek.
Een onderzoek naar een breder misbruikecosysteem
Benjamin Shultz, onderzoeker bij Agora Digitale Transformation en het American Sunlight Project, stelde de database samen en onderzocht de online omgeving met aangepaste zoekmachines. Het onderzoek werd op 14 september gepubliceerd door Agora Digitale Transformation.
De uitkomst is geen telling van één soort bestand. De onderzochte websites bevatten volgens de beschreven indeling drie soorten verwijzingen: expliciet materiaal dat op een site stond, geïndexeerde pagina's waarvan het materiaal inmiddels was verwijderd en profielen of gateways die persoonsinformatie en afbeeldingen koppelden aan mogelijke tools voor het maken van nieuwe beelden.
Dat onderscheid is belangrijk. Niet iedereen die in de resultaten voorkwam, had daarmee noodzakelijkerwijs een momenteel toegankelijk expliciet filmpje online.
Wat de studie precies telde
De onderzoekspopulatie bestond uit 5.872 nationale parlementsleden uit alle 27 EU-lidstaten. Binnen ongeveer 160 onderzochte domeinen werden minstens 138 vrouwelijke parlementsleden uit 22 landen genoemd of afgebeeld. Daarnaast werden negen mannelijke parlementsleden op een of andere manier vermeld.
Shultz berekende dat vrouwelijke parlementsleden binnen dit onderzochte ecosysteem 33 keer vaker als doelwit voorkwamen dan mannelijke parlementsleden. Dat is een verhouding voor deze specifieke onderzoekspopulatie en deze categorieën websites, geen algemene risicomaatstaf voor alle vrouwelijke politici.
De geografische concentratie lag volgens de bevindingen vooral in Duitsland, Nederland, Italië en Frankrijk. Een volledige lijst van de 22 betrokken landen maakt geen deel uit van de gepubliceerde bevindingen.
Waarom het verschil tussen mannen en vrouwen politiek gewicht heeft
Seksuele deepfakes zijn geen gewone gemanipuleerde politieke beelden. Ze gebruiken seksualisering als intimidatiemiddel. Suzanne Kröger, een Nederlands parlementslid dat zelf met het probleem werd geconfronteerd, omschreef het als onderdeel van een bredere trend van online haat en intimidatie tegen vrouwen en vrouwelijke politici.
Sarah Dobbe, eveneens Nederlands parlementslid, zei dat zulke video's politici kunnen intimideren en vrouwen kunnen kleineren. Zij benadrukte ook het belang van directe steun voor slachtoffers en snelle verwijdering van het materiaal.
De mogelijke schade blijft daardoor niet beperkt tot de persoon die wordt afgebeeld. Benjamin Shultz waarschuwde dat dit vrouwen kan ontmoedigen om überhaupt een politiek ambt te bekleden en hen uit het publieke leven kan verdringen. Josephine Ballon van HateAid beschreef het effect als schadelijk voor de democratie, omdat de verspreiding van zulke beelden vrouwen kan degraderen en hun politieke legitimiteit kan ondermijnen.
Het ecosysteem veranderde al tijdens het onderzoek
Minstens zes van de geïdentificeerde domeinen waren kort voor de publicatie van het onderzoek verwijderd. Dat betekent dat de online omgeving tijdens en rond het onderzoek al in beweging was. Het zegt niet hoeveel domeinen of afbeeldingen op een later moment nog toegankelijk waren.
Henry Ajder, adviseur op het gebied van kunstmatige intelligentie en deepfakes, beschreef de platforms als een infrastructuur die op bedrijven lijkt en het maken van materiaal op grote schaal eenvoudig kan maken. Ook profielpagina's en gateways kregen daarom aandacht: ze kunnen gebruikers rechtstreeks naar hulpmiddelen voor nieuwe beelden leiden, zelfs wanneer een expliciet bestand niet op dezelfde pagina staat.
De beleidsreactie bestaat uit meerdere lagen
Volgens de Europese Commissie traden de transparantieregels van de Europese AI-verordening in augustus 2026 in werking. De Digital Services Act legt daarnaast verplichtingen rond transparantie en verantwoordelijkheid bij onlineplatforms vast. Die regels vormen samen een Europees beleidskader, maar één EU-regel betekent niet automatisch dat elk seksueel deepfakebeeld in elke lidstaat onmiddellijk wordt verwijderd of strafbaar is.
In de Verenigde Staten werd de TAKE IT DOWN Act op 19 mei 2025 wet als Public Law 119-12. De wet bevat een strafrechtelijk verbod en verwijderingsverplichtingen voor bepaalde platforms na een melding. Voor slachtoffers en politieke instellingen blijft daarmee zowel snelle verwijdering als directe ondersteuning relevant.
