OpenAI kondigde op 5 oktober 2026 textGrain aan, een onzichtbaar statistisch tekstwatermerk dat het in de weken daarna wilde invoeren voor geschikte tekstuitvoer van ChatGPT en Codex in de EU. De geplande uitrol geldt voor alle abonnementen. OpenAI maakte daarnaast een aparte optie bekend voor API-klanten wereldwijd.

Hoe textGrain werkt

Een statistisch tekstwatermerk is een patroon dat in tekst wordt verwerkt zonder een zichtbaar label toe te voegen. OpenAI beschrijft textGrain als een signaal dat ontstaat doordat het model bepaalde woorden kiest. Een detector kan vervolgens nagaan of een tekst dat patroon bevat.

De aanpak draait dus om statistische aanwijzingen in de woordkeuze. OpenAI maakte textGrain niet bekend als een verborgen tekenreeks, maar als een watermerk dat een detector in een passage probeert te herkennen.

Wat OpenAI’s tests rapporteerden

OpenAI rapporteerde detectieresultaten bij een beoogd fout-positiefpercentage van 1%. De percentages hieronder komen uit tests van OpenAI; ze zijn gekoppeld aan specifieke tekstlengtes en bewerkingen.

TestconditieTekststeekproefGerapporteerde detectie
PsychologietekstGeschikte passages van 200 tokensOngeveer 80%
PsychologietekstGeschikte passages van 400 tokensOngeveer 95%
Geen synoniemen vervangenPassage van 400 tokensOngeveer 92%
10% van de woorden vervangen door synoniemenPassage van 400 tokens66%
25% van de woorden vervangen door synoniemenPassage van 400 tokens17%

In de test met psychologieteksten lag de detectie bij langere passages hoger. OpenAI rapporteerde voor wiskundeteksten aanzienlijk lagere resultaten. De uitkomsten voor verschillende tekstsoorten en bewerkingen zijn geen universeel detectiepercentage: ze beschrijven de afzonderlijke testcondities.

De synoniemtest laat zien dat aanpassingen de gemeten detectie kunnen verlagen. Bij 10% vervangen woorden daalde het percentage van ongeveer 92 naar 66%; bij 25% vervangen woorden naar 17%. Die cijfers beschrijven de test met passages van 400 tokens.

Wat een detectieresultaat zegt

Een gevonden watermerk is volgens OpenAI een beperkte aanwijzing dat een OpenAI-systeem een deel van de passage heeft gegenereerd of verwerkt. Het resultaat identificeert geen gebruiker, account, prompt of gesprek en meet niet hoeveel een mens aan de tekst heeft bijgedragen. Het zegt ook niets over de juistheid van de inhoud.

Andersom bewijst het ontbreken van een detecteerbaar watermerk niet dat een tekst door een mens is geschreven. De detector geeft dus geen auteursidentiteit en bepaalt niet welk aandeel van een passage door AI is gemaakt. OpenAI beperkte de eerste toegang tot de detector tot goedgekeurde onderzoekers en gespecialiseerde organisaties die toegang aanvragen.

De aparte optie voor API-klanten

De API-regeling staat los van de geplande uitrol voor ChatGPT en Codex in de EU. API-klanten wereldwijd konden watermarking zelf inschakelen voor bepaalde modellen; de functie stond standaard uit.