Zonne-energie is schoon, overvloedig en steeds goedkoper, maar soms kan het grillig zijn. De beschikbaarheid varieert per seizoen, en één bewolkte dag is genoeg om hele experimenten te vertragen. Met andere woorden, wat wetenschappers nodig hebben is een gecontroleerde omgeving, en dat is precies wat Synlight biedt, de grootste kunstmatige zon ter wereld. 149 lampen, drieduizend graden op het heetste punt, en een doel: zonne-energie omzetten in brandstof.
Veel politici hebben nog steeds natte dromen over fossiele brandstoffen en oude dollars die niet meer terugkomen, maar de wereld raakt er steeds meer van overtuigd dat de toekomst zonne-, wind-, geothermisch... alternatief is. Een van de grote vragen die experts zich stellen is hoe we al die energie efficiënter kunnen opslaan en/of omzetten. In het geval van zonnetechnologie zijn er twee opties met superieur potentieel: waterstofproductie en fotochemische reductie van koolstofdioxide. Waterstof wordt gecreëerd via elektrolyse, en als we een manier vinden om de zon in het proces te betrekken, zou dat fantastisch zijn. De uitdagingen zijn groot, te beginnen met het feit dat het klimaat niet altijd meewerkt, maar het antwoord van het Duitse Lucht- en Ruimtevaartcentrum was duidelijk: de grootste kunstmatige zon ter wereld bouwen.
Het gaat om Synlight, een systeem met een honingraatconfiguratie in Jülich, dertig kilometer van Keulen. De "zonnesimulator" is gevormd uit 149 korteboog-xenonlampen die hun licht concentreren in een vierkant van slechts 20 bij 20 centimeter. Ter referentie: één zo'n lamp is voldoende om het scherm van een grote bioscoop te verlichten, en wanneer ze allemaal worden geactiveerd, bereikt het doelwit een temperatuur van 3.000 graden Celsius en ontvangt het tienduizend keer de zonnestraling die het aardoppervlak bereikt. Het totale verbruik van de lampen bedraagt 350 kilowatt.
Onderzoekers kunnen die temperatuur gebruiken voor de productie van verschillende brandstoffen, maar waterstof lijkt de prioriteit te zijn. Laten we niet vergeten dat het verbrandt zonder koolstofdioxide te produceren, en afgezien van de vluchtigheid zal het een sleutelrol spelen in de ontwikkeling van alternatieve energiebronnen.
