Synlimb: een prothese om muziek te bedienen met je gedachten

Hoe ver we ook zijn met het herstellen van verloren ledematen (of de basisfunctionaliteit ervan), we moeten erkennen dat de vooruitgang in de ontwikkeling van prothesen opmerkelijk is. Tegelijkertijd gedragen sommige modellen zich in wezen als elektronische platforms die smeken om gehackt te worden, en dat is precies wat Bertolt Meyer deed, een psychologieprofessor, dj en electronicahobbyist. Dankzij zijn Synlimb-module kan hij commando's versturen en een modulaire synthesizer besturen met een snelheid die veel hoger ligt dan wat zijn prothese normaal toelaat.

Niet weinig mensen hebben Cyberpunk 2077 veranderd in een soort meme met vreemde hacks en elektronische trucs, maar het centrale idee van een veel nauwere relatie met technologie is helemaal niet vergezocht, en er zijn speciale gevallen die onze aandacht en bewondering verdienen. Een van die gevallen is Bertolt Meyer, een psychologieprofessor die zonder zijn linkeronderarm is geboren. Meyer gebruikt een geavanceerde prothese die uitstekend werkt, maar die wel enkele natuurlijke beperkingen kent.

Meyer is namelijk ook dj, en de reactiesnelheid van zijn prothese (om nog maar te zwijgen over het gebrek aan precisie bij het hanteren van kleine voorwerpen) is niet helemaal geschikt voor de snelle veranderingen die een modulaire synthesizer vereist. Die veranderingen kun je echter realiseren met kleine spanningsvariaties die via een plug worden geïnjecteerd, bijna als een afstandsbediening. De prothese van Meyer werkt nu met twee elektroden die spieractiviteit detecteren, en toen hij de waarden met een multimeter registreerde, ontdekte hij dat ze te laag waren, in de orde van 1,5 volt. Wat hij hierna nodig had, was een manier om die spanning te versterken...

Meyer beschouwt zichzelf niet als ingenieur, maar hij heeft wel basiskennis van elektronica. De dj ontdekte dat de oplossing verborgen zat in zijn "KOMA Elektronik Field Kit" (die geïnteresseerden vandaag voor 230 euro kunnen aanschaffen), omdat deze over een versterkingsfunctie beschikt. Toen hij contact opnam met de fabrikanten (Wouter en Christian) en uitlegde wat hij wilde doen, kreeg hij binnen vijf minuten een kopie van het circuit. Meyer slaagde erin een prototype te maken dat compatibel is met een van zijn elektroden, maar daarmee is het verhaal nog niet af.

In zijn vrije tijd besloot Christian van KOMA een aangepast circuit te ontwerpen zodat Meyer beide elektroden tegelijk kan gebruiken. Meyers echtgenoot (Daniel) zorgde voor een houder met een 3D-printer, en de rest was een kwestie van de module op de prothese aansluiten (de interface kwam van een oude hand die niet meer werkte).

Op deze manier slaagt Meyer erin een verbinding tussen zijn geest en de versterker tot stand te brengen, via de spieren, de elektroden en de module die Synlimb heet. Hij heeft nog wat oefening nodig, maar hij is zo gewend om signalen met zijn spieren op te wekken dat de training minimaal zou moeten zijn.

Bertolt Meyer op YouTube: Klik hier