Virussen, geanalyseerd in 1989

De informatica is de afgelopen jaren enorm geëvolueerd, maar dat geldt niet alleen voor al het goede dat computers te bieden hebben. Virussen zijn ook geëvolueerd en verspreiden zich nu zelfs buiten het klassieke pc-territorium om mobiele apparaten en andere platforms aan te vallen die in het verleden niet als prioritaire doelwitten werden beschouwd.

Toch werd in 1989 het “criminele potentieel” van virussen al erkend, evenals de noodzaak om je actief te verdedigen tegen de operaties van welke kwaadaardige code dan ook, niet alleen met behulp van specifieke software, maar ook met sterkere gedragscodes onder gebruikers.

Zoals we in het verleden al hebben vermeld, is het computervirus niets nieuws. De eerste virussen waren eenvoudige grappen of proof-of-concept, maar naarmate de toegang tot hardware gemakkelijker werd en computers niet langer een exclusief luxeartikel van bedrijven en corporaties waren, begon het profiel van virussen te veranderen.

De jaren tachtig “regaló” ons twee virussen die, hoewel ze in dezelfde categorie werden ingedeeld, heel verschillende bedoelingen hadden.

De computerkronieken: virussen in 1989

*Jerusalem* wordt beschouwd als het eerste virus met kwaadaardige bedoelingen, omdat het gedrag de uiteindelijke prestaties van de computer kon aantasten. In het geval van *Stoned* vroegen de eerste versies om legalisatie van marihuana.

Afgezien van wat er in de geest van de ontwikkelaar omging, begonnen virussen een donkere schaduw over de computerwereld te werpen, en hun relevantie werd zo groot dat ze een gespreksonderwerp werden in publicaties van die tijd en in televisieprogramma's zoals **The Computer Chronicles**, die je hieronder kunt bekijken.

Ondanks de taalgrens van de video, toont deze aflevering een voorbeeld van een virus dat de uitvoerbare bestanden van een WordStar-installatie wijzigt, en de detectie door een antivirusprogramma uit die tijd, genaamd Flu Shot Plus.

Een ironisch punt doet zich voor wanneer ze vermelden dat het originele Flu Shot was geïnfecteerd door een virus, vandaar de 'Plus' in de naam. Hoe dan ook, er wordt ook gesproken over de verschillende 'categorieën' van kwaadaardige programma's, zoals virussen, wormen en de zogenaamde 'Trojaanse paarden', en over het ontbreken van 'toegangscontroles' om meer beveiliging in systemen te bieden.

Deze aflevering eindigt vooral met de mythe dat “er zijn geen antivirusprogramma's nodig voor Macintosh”, omdat er software wordt getoond genaamd Virex die het beroemde Scores-virus voor Mac detecteert en zuivert.

Virex werkte op een manier die sterk lijkt op de antivirusprogramma's van vandaag, door gebruik te maken van patroondetectie van bekende virussen. Het andere programma, genaamd *Empower*, bood toegangscontrole en encryptie voor Mac, waardoor schrijftoegang tot bepaalde mappen werd beperkt, zodat verspreiding van het virus werd voorkomen.

De manier waarop Empower privileges toekent, doet ons sterk denken aan het huidige beveiligings- en privilegeschema dat we in Windows zien.

Eén ding is zeker veranderd, en ik moet zeggen: veel. In die aflevering wordt een zekere 'hysterie' met betrekking tot virussen genoemd, waarbij wordt benadrukt dat de meeste gebruikersrapporten waarvan men dacht dat er een virus bij betrokken was, onjuist bleken te zijn.

Nu is het anders. Terwijl ik deze woorden schrijf, worden er nieuwe malwarevarianten geboren met als doel persoonlijke informatie, creditcardnummers en andere elementen te stelen die een gebruiker ernstig kunnen schaden.

Tot slot ontdekken we dat er wordt gewaarschuwd voor het “valse gevoel van veiligheid” dat een antivirusprogramma kan geven, omdat ze niet perfect zijn (dat waren ze toen niet, dat zijn ze nu niet) en dat de aanbevelingen voor een veel veiliger systeem in 1989 in wezen dezelfde zijn als die vandaag de dag blijven gelden, wat aantoont dat er veel mensen zijn die de boodschap lijken te negeren.

**Je moet** regelmatig back-ups maken, **je moet** weten waar elke softwarekopie die je op je computer installeert vandaan komt, **je moet** argwaan hebben tegen alles zonder verklaarde oorsprong, van USB-sticks tot e-mails, en **je moet** aannemen dat **jij de eerste en laatste verdedigingslinie op je computer bent**.

Persoonlijk raad ik aan om de hele video te bekijken. Deze duurt slechts een half uur en het nieuwsgedeelte aan het einde zal je waarschijnlijk een glimlach of twee bezorgen. Het gaat over 'Flash-geheugen', over de strijd tussen Atari en Nintendo, en over enkele 'nieuwtjes' van Microsoft.