Wat zou er gebeuren als je in een zwembad vol piranha's valt?

Haaien, slangen, ratten, spinnen... piranha's! De filmwereld heeft al deze wezens zonder aarzeling omgetoverd tot meedogenloze moordenaars, vol honger en kwaadaardigheid. De werkelijkheid ziet er echter heel anders uit. Specifiek voor piranha's heeft meer dan één persoon zich afgevraagd wat er zou gebeuren als iemand in een zwembad vol met hen valt. Hoewel ze een van de krachtigste beten in de natuur hebben, is het feit dat piranha's mensen alleen aanvallen alleen in situaties van maximale stress en extreme schaarste.

Films en mythen

“Jaws” nam de bioscoopzalen stormenderhand in met zijn release in 1975, en zoals verwacht verschenen al snel verschillende projecten die op de kar van het succes wilden springen. Een daarvan was “Piranha” uit 1978, een beetje verder verwijderd van de thriller die we in “Jaws” zagen en met een zekere komische component, maar zonder de horror van hongerige wezens onder water op te geven.

Het verhaal van Theodore Roosevelt

Het oudste verhaal dat piranha's als kwade vissen met gigantische tanden afschildert, is waarschijnlijk het verhaal over Theodore Roosevelt. Tijdens zijn expeditie naar de Amazone in 1913 bereidden lokale vissers een klein “evenement” voor: Ze vingen een groep piranha's dagenlang en gooiden daarna een hele dode koe in het water. De piranha's slaagden erin het lichaam binnen enkele minuten tot zijn skelet te reduceren. In zijn boek Through the Brazilian Wilderness spreekt Roosevelt over “verslonden honden”, gewonde zwemmers of degenen die vingers verloren, en de piranha's zelf als voedsel.

De realiteit

Maar als we de geschiedenislessen en de waanzin van de films even terzijde leggen, wat zou er dan gebeuren als iemand in een zwembad vol piranha's valt? Hoogstwaarschijnlijk... niets. Wanneer ze niet gestrest zijn baseren piranha's hun dieet op kleinere vissen of vissen van hun eigen grootte, maar ze staan er ook om bekend dat ze zaden en plantaardig materiaal eten, dus technisch gezien zijn ze omnivoren. Sterker nog, als iemand in een watermassa vol piranha's valt, is het logisch om aan te nemen dat ze zo snel mogelijk van de mens weg zullen proberen te komen.

Dat betekent echter niet dat ze ongevaarlijk zijn. Dodelijke aanvallen zijn niet onbestaand (hoewel ze zeer zeldzaam zijn), en de beet van een piranha is bijzonder krachtig: In verhouding tot zijn grootte heeft hij meer kracht dan de beet van een witte haai. Andere bronnen suggereren dat piranha's het liefst in groepen jagen, maar over het algemeen vormt een school zich als beschermingsmechanisme tegen hun natuurlijke roofdieren: Kaaimannen, aalscholvers en zelfs dolfijnen.