DIY szczepionka na COVID-19 na licencji Creative Commons – której może nie powinieneś używać

Choć bardzo lubimy ideę DIY, nie da się ukryć, że czasem kłóci się ona z pewnymi dziedzinami, a jedną z nich jest medycyna. Czy tworzenie własnych leków lub szczepionek w domu to dobry pomysł? Grupa „naukowcy-obywatele” związana z Uniwersytetem Harvarda uważa, że tak, i właśnie opublikowała na licencji Creative Commons „szczepionkę zapobiegawczą” mającą zmniejszyć ryzyko zakażenia SARS-CoV-2 i choroby COVID-19...

Wystarczy kilka minut rozmowy z lekarzem, by przekonać się, że pracownicy służby zdrowia nie patrzą przychylnie na samoleczenie. Mimo to nawet najostrzejsze upomnienia nie powstrzymały ogółu społeczeństwa przed zdobywaniem i stosowaniem leków, które formalnie są wydawane na receptę. Jednym z najczęstszych przykładów jest amoksycylina, niemal zawsze towarzysząca dostępnym bez recepty środkom przeciwbólowym. Nie powinno jej być w naszych apteczkach... ale.

Zasadniczo odkryliśmy logiczny opór wobec tego, by ludzie „uprawiali medycynę na własną rękę”, i nie ogranicza się on wyłącznie do przyjmowania leków. Znajdujemy też wiele konfliktów między społecznością open source a producentami respiratorów. Z jednej strony domagają się schematów i specyfikacji, by wykonywać tanie naprawy i inne czynności konserwacyjne, a z drugiej stanowczo odmawiają udostępnienia tych informacji, powołując się na względy prawne. Jeśli pacjent straci życie podłączony do zmodyfikowanego respiratora, późniejszy pozew mógłby zniszczyć firmę.

Czym jest szczepionka RaDVaC?

I tak dochodzimy do szczepionek. COVID-19 daje nam się we znaki. Kilkadziesiąt projektów na całym świecie szuka skutecznej szczepionki lub alternatywnie terapii, która złagodzi jej skutki. Między kosztem dawki a wątpliwościami co do dostępności proces ten będzie długi, może zbyt długi. To skłoniło różne grupy do poszukiwania alternatywnych rozwiązań, a jedną z nich jest RaDVaC, którą tworzą „obywatelscy naukowcy” powiązani z Uniwersytetem Harvarda. Jaka jest ich propozycja? Szczepionka DIY.

To szczepionka, którą użytkownik może przygotować i podać sobie sam. Wymaga tylko pięciu składników: peptydy epitopowe, chitozan, trifosforan sodu, chlorek sodu i woda. Ci naukowcy byli pierwszymi ochotnikami, którzy ją przetestowali, choć w oficjalnym dokumencie podkreślono kilka warunków. Najważniejszy: to szczepionka zapobiegawcza, a nie terapeutyczna. Oznacza to, że nie pomoże osobie już zakażonej i powinna być stosowana „kilka tygodni wcześniej” przed kontaktem z wirusem.

Szczepionka nie jest też odpowiednikiem badania klinicznego i, jak można się spodziewać, nie ma zatwierdzenia żadnej agencji rządowej. W końcu dokument nie składa żadnych obietnic co do skuteczności szczepionki ani nie gwarantuje jej działania, a jednocześnie „nie stanowi ani nie zastępuje opinii lekarza”. Tekst zawiera listę możliwych zagrożeń, ale jej twórcy twierdzą, że po kilku miesiącach testów najgorsze, co znaleźli, to lekki katar (nie jest to zastrzyk, lecz podawany jako spray do nosa).

Dokument liczy 48 stron. Jeśli chcesz go pobrać, link znajduje się poniżej.

Dostęp do dokumentu (PDF, po angielsku): Kliknij tutaj