DIY-vaccin tegen COVID-19 onder Creative Commons-licentie… gebruik het liever niet

Hoe graag we ook fan zijn van het DIY-principe, we moeten toegeven dat het soms botst met bepaalde takken, en een daarvan is de geneeskunde. Is het wel een goed idee om onze eigen medicijnen te maken of zelf vaccins te ontwikkelen? Een groep “burgerwetenschappers” die aan de Universiteit van Harvard is verbonden, denkt van wel, en heeft onlangs onder een Creative Commons-licentie een “preventief vaccin” gepubliceerd om het risico op SARS-CoV-2 en de ziekte COVID-19 te verminderen…

Het volstaat een paar minuten met een arts te praten om te beseffen dat zorgprofessionals niet bepaald positief staan tegenover zelfmedicatie. Toch hebben zelfs de strengste waarschuwingen niet kunnen voorkomen dat het grote publiek medicijnen verkrijgt en gebruikt die eigenlijk alleen op recept verkrijgbaar zijn. Een van de bekendste voorbeelden is amoxicilline, bijna altijd samen met vrij verkrijgbare pijnstillers. Het hoort eigenlijk niet in onze medicijnkast… maar toch. Wat we in wezen ontdekken is een logische weerstand tegen het idee dat mensen “zelf medicijnen maken”, en dat beperkt zich niet tot het gebruik van medicijnen. Ook tussen de open source-gemeenschap en fabrikanten van beademingsapparatuur zijn er meerdere conflicten. Aan de ene kant vragen ze om diagrammen en specificaties om goedkope reparaties en ander onderhoud uit te kunnen voeren, aan de andere kant weigeren ze die informatie pertinent te verstrekken om juridische redenen. Als een patiënt overlijdt terwijl hij aan een aangepaste beademingsmachine ligt, zou de daaropvolgende rechtszaak een bedrijf kunnen vernietigen.

Het RaDVaC-vaccin

En dan komen we bij de vaccins. COVID-19 geeft ons een stevige klap. Tientallen projecten over de hele wereld proberen een effectief vaccin te ontwikkelen, of als alternatief een behandeling die de impact kan matigen. Tussen de kosten per dosis en de twijfels over de beschikbaarheid zal het proces lang duren, misschien te lang. Dat heeft verschillende groepen ertoe aangezet om alternatieve oplossingen te creëren, en een daarvan is RaDVaC, bestaande uit “burgerwetenschappers” met banden met de Harvard-universiteit. Wat is hun voorstel? Een DIY-vaccin.

Het gaat om een vaccin dat door de gebruiker zelf kan worden bereid en toegediend, en het vereist slechts vijf componenten: epitoop-peptiden, chitosan, natriumtrifosfaat, natriumchloride en water. Deze wetenschappers waren zelf de eerste vrijwilligers om het vaccin te evalueren, hoewel in het officiële document verschillende voorwaarden worden benadrukt. De belangrijkste: het is een preventief vaccin, niet therapeutisch. Dat betekent dat het niet nuttig zal zijn voor iemand die al besmet is, en dat het “weken van tevoren” voor blootstelling aan het virus moet worden gebruikt.

Het vaccin staat ook niet gelijk aan een klinische proef, en heeft zoals verwacht geen goedkeuring van welke overheidsinstantie dan ook. Ten slotte doet het document geen enkele belofte over de werking van het vaccin, noch garandeert het de effectiviteit, en tegelijkertijd “vormt het geen vervanging voor het oordeel van een arts”. De tekst bevat een lijst van mogelijke risico's, maar de makers zeggen dat ze na enkele maanden testen het ergste wat ze hebben gevonden een beetje neusverstopping is (het is niet injecteerbaar, maar wordt als neusspray toegediend).

Het document omvat 48 pagina's. Als je het wilt downloaden, vind je de link hieronder.

Toegang tot het document (PDF, Engels): klik hier