Google i Planet Labs przygotowują prototyp Project Suncatcher do lotu misją Transporter-18, której start SpaceX zaplanował na 1 października 2026 r. Rakieta Falcon 9 ma wynieść eksperyment w ramach misji współdzielonej. Test ma zebrać dane o tym, jak układy TPU radzą sobie z przeciążeniami podczas startu, promieniowaniem i skrajnymi temperaturami.
Project Suncatcher to długofalowy program badawczy Google, który sprawdza, czy zasilane energią słoneczną satelity z układami TPU mogłyby kiedyś obsługiwać obliczenia związane z uczeniem maszynowym na orbicie. Planowany lot jest próbą prototypu i jego sprzętu.
Co Google chce sprawdzić na orbicie
Google chce zebrać podczas lotu dane o działaniu TPU w warunkach kosmicznych. Zanim prototyp poleci, firma przeprowadziła naziemne próby wibracyjne i badania odporności na promieniowanie.
W teście wibracyjnym satelitę poddano drganiom we wszystkich trzech osiach, by odtworzyć warunki startu. Google opisuje obciążenia sięgające 10 g dla całego statku i 50–100 g dla poszczególnych komponentów. W próbie z wiązką protonów badane układy Trillium TPU wytrzymały całkowitą dawkę jonizującą większą niż dawka, której Google spodziewa się za osłoną podczas pięcioletniej misji. To wynik testu naziemnego; planowany lot ma dostarczyć danych z orbity.
Chłodzenie TPU w kosmosie
W próżni nie ma powietrza, które w naziemnych centrach danych przenosi ciepło z układów chłodzących. Dlatego Google bada metody oparte na promieniowaniu cieplnym: ciepło mają odprowadzać rurki cieplne i obiegi pompowanego płynu, a następnie rozpraszać zewnętrzne radiatory. Firma testuje również rozwiązania w komorach próżniowo-termicznych na Ziemi.
Google chce wykorzystać doświadczenia z misji do dalszego dopracowania układu termicznego. Zarządzanie ciepłem pozostaje jednym z wyzwań przy skalowaniu koncepcji.
Od prototypu do koncepcji sieci satelitarnej
Długofalowa koncepcja Project Suncatcher zakłada satelity zasilane energią słoneczną, wyposażone w TPU i połączone łączami optycznymi. W laboratoryjnym demonstratorze Google uzyskało 800 Gb/s w każdym kierunku, czyli 1,6 Tb/s łącznie, przy użyciu jednej pary nadajników i odbiorników. To wynik demonstracji naziemnej; łącza optyczne między satelitami pozostają elementem projektowanej architektury.
W jednym z ilustracyjnych modeli Google opisuje formację 81 satelitów na średniej wysokości 650 km. To model koncepcyjny. Rozwijany system wymaga jeszcze pracy nad zarządzaniem ciepłem, łącznością o dużej przepustowości, kontrolą formacji orbitalnej, niezawodnością i kosztami wynoszenia sprzętu.
Kolejnym planowanym etapem jest misja dwóch prototypów z Planet Labs do początku 2027 r. Ma ona sprawdzić modele, sprzęt TPU i optyczne łącza między satelitami.
