Jak działają iluzje optyczne?

Iluzje optyczne zadziwiają, zaskakują, frustrują i potrafią stać się wiralne. Podzieliły internet w kwestii koloru sukienki, ale poza ogólną niezgodą pytanie brzmi: dlaczego tak się dzieje? Jak dokładnie działają? Jak już niejednokrotnie sprawdziliśmy, to połączenie ograniczeń naturalnych oka oraz mózgu, który w imię szybkości zaczyna błędnie zakładać pewne rzeczy.

Iluzja dwunastu czarnych kropek

Wcześniej mówiliśmy o iluzji optycznej dwunastu czarnych kropek, których nie można zobaczyć wszystkich jednocześnie. Oficjalne wyjaśnienie mówi, że ta iluzja wystawia na próbę granice widzenia peryferyjnego, ale w grę wchodzi również nasz mózg, który dochodzi do wniosku, że szara siatka się rozciąga… podczas gdy w rzeczywistości to nieprawda. Dlaczego istnieje potrzeba „wypełniania”? Zanim przejdziemy do tego, musimy najpierw omówić tak zwane martwe pole. Wszyscy je mamy, podobnie jak większość zwierząt, z wyjątkiem kałamarnicy i innych mięczaków.

Martwe pole

Wideo daje nam doskonały przykład do wykrycia naszego martwego pola. Ale dlaczego ono tam jest? Powiedzmy, że oko jest tak zaprojektowane. Martwe pole odpowiada miejscu, w którym nerw wzrokowy przechodzi przez tarczę nerwu wzrokowego. To miejsce nie ma komórek fotoreceptorowych (czopków i pręcików), dlatego niewielka część pola widzenia staje się niewidoczna. W rezultacie mózg podejmuje decyzję o wypełnieniu luk, a jej efekt zależy od rodzaju otoczenia wokół każdego obiektu.

W teście martwego pola zauważamy, że okrąg znika, jednak mózg decyduje, że linia jest ciągła. Dzieje się tak z powodu jego tendencji do „szybkość ponad dokładność”. To samo dotyczy zdań z błędami ortograficznymi lub zbędnymi słowami: Pomimo błędów, zrozumienie tekstu nie jest zaburzone, a decyzja mózgu polega na ignorowaniu tego, co jest złe.

Podsumowanie

Podsumowując: połączenie oko-mózg ewoluowało, aby poprawić nasze widzenie, ale tworzy założenia oparte na pamięci, wcześniejszej nauce i oczekiwaniach. Iluzje optyczne po prostu przesuwają te parametry do granic, choć nie zawsze im się to udaje. Niektóre osoby okazały się na nie prawie odporne...

Źródło: