Logan A. Pearce i Ewan S. Douglas proponują 27 znanych olbrzymich egzoplanet jako możliwe pierwsze cele obserwacji teleskopu Lazuli. Preprint złożony 22 października 2026 r. i zaktualizowany 28 października opisuje kampanię z użyciem koronografu ExtraSolar Coronagraph (ESC), która miałaby badać światło odbite od planet. Autorzy przedstawiają ją jako propozycję możliwych celów, nie zatwierdzony harmonogram obserwacji.
Co oznacza lista 27 egzoplanet
Liczba 27 dotyczy znanych już olbrzymich planet pozasłonecznych, a nie nowych odkryć. Pearce i Douglas wskazują je jako możliwe optymalne cele pierwszej kampanii Lazuli. To lista kandydatów do badań, nie zapis wykonanych obserwacji.
Jak Lazuli miałby badać światło odbite
Proponowana kampania zakłada bezpośrednie wykrywanie planet w świetle gwiazdy odbitym od ich atmosfer i badanie tych atmosfer. Koronograf ma ograniczać blask gwiazdy, by łatwiej dostrzec znacznie słabszy sygnał planety. Według abstraktu część kandydatów mogłaby być dostępna również dla koronografu Nancy Grace Roman Space Telescope oraz instrumentu ELT-METIS, co otwierałoby możliwość uzupełniających obserwacji atmosfer.
Co zakłada wstępny projekt Lazuli
Wstępny projekt opisuje obserwatorium o aperturze 3 m, pracujące w zakresie długości fal od 400 do 1700 nm. Ma ono otrzymać trzy instrumenty: szerokokątną kamerę Wide-field Context Camera (WCC), spektrograf całego pola Integral Field Spectrograph (IFS) oraz koronograf ESC. Są to założenia projektu, a nie wyniki pomiarów wykonanych na orbicie.
Projekt przypisuje kamerze WCC pole widzenia 35′ × 12′, a spektrografowi IFS zdolność rozdzielczą R ≈ 100–500. Dla ESC przewidywany jest kontrast surowy 10⁻⁸, a po przetwarzaniu zbliżający się do 10⁻⁹. Kontrast opisuje tu możliwość odróżnienia słabego światła planety od blasku gwiazdy.
