NES-OS – system operacyjny dla Nintendo Entertainment System

Jedną z najbardziej godnych uwagi cech konsoli NES jest to, że jej ograniczenia sprzętowe nie przeszkodziły w tworzeniu niezapomnianych gier. Warto też przypomnieć wyjątkowy przypadek Masahiro Sakurai, który stworzył Kirby’s Dream Land z pomocą Famicoma i trackballa, ale dziś mamy do czynienia z jeszcze bardziej wymagającym projektem: NES-OS, systemem operacyjnym zaprojektowanym specjalnie do działania na oryginalnej konfiguracji NES, z gamepadem jako urządzeniem wejściowym.

W przeciwieństwie do nowoczesnych konsol z ogromnymi obrazami oprogramowania układowego i dodatkowymi funkcjami, wiele platform z lat 80. i 90. nie miało preinstalowanego systemu operacyjnego. Mówiąc swobodnie, same kartridże mówiły sprzętowi, co ma robić, a proces ten wymagał wydajności, ponieważ konsole nie dysponowały dużą mocą obliczeniową.

Oryginalna NES nie była wyjątkiem. Choć istniały specjalne środowiska, takie jak Family BASIC (z klawiaturą kompatybilną z portem Zappera), ilość dostępnej pamięci RAM nie była wystarczająco duża (2 KB dla CPU i 2 KB VRAM), aby umożliwić bardziej złożone programowanie. Nie przeszkodziło to jednak Inkboxowi na YouTube, który stworzył nowy system operacyjny dla NES o nazwie NES-OS.

NES-OS: graficzny system operacyjny na NES

Ogólny projekt NES-OS dzieli się na dwie aplikacje: edytor tekstu i menu konfiguracji. Gdyby edytor tekstu był ograniczony do liczby sprite'ów dozwolonych na pierwszym planie, zapisane dokumenty nie mogłyby przekraczać 64 znaków.

Jednak NES obsługuje również sprite'y w tle, a dzięki inteligentnemu wykorzystaniu tego zasobu limit wzrasta do 832 znaków. Łączna liczba liter i symboli dostępnych dla edytora wynosi 64 i działają one doskonale, niezależnie od tego, czy mamy dostęp do klawiatury Family BASIC, czy musimy pisać za pomocą gamepada.

NES-OS: system operacyjny dla Nintendo Entertainment System — „Pulpit” NES-OS z logo inspirowanym pierwszym projektem Nintendo

Oczywiście Inkbox nie może uciec od ograniczeń pamięci RAM konsoli i dlatego zdecydował się ograniczyć maksymalny rozmiar każdego pliku do 832 bajtów (832 znaki, jeden pełny ekran).

Podczas zapisywania plików Inkbox skonfigurował moduł NVRAM o pojemności 8 KB (NESOS to w istocie wirtualny kartridż), wystarczający do zapisania łącznie ośmiu plików, a ponieważ jest nieulotny, informacje są zachowywane nawet po wyłączeniu konsoli (stare klasyki NES używały baterii).

Na koniec menu konfiguracji działa również jako swego rodzaju menedżer plików i zawiera dane techniczne o konsoli oraz dostępnej pamięci.