29 września 2026 r. OpenAI ogłasza środowiska Codex Cloud wielokrotnego użytku: przygotowany zestaw repozytoriów, zależności, narzędzi i ustawień dostępu można wykorzystywać przy kolejnych zadaniach, a każde z nich otrzymuje własny, odizolowany obszar roboczy. Dzięki temu konfigurację projektu można przygotować raz, a zadania rozpocząć lub kontynuować z komputera, w przeglądarce albo na urządzeniu mobilnym.
Ponownie używana konfiguracja, osobne zadania
Środowisko zapisuje gotową konfigurację projektu, a nie jeden wspólny katalog roboczy dla wszystkich zadań. Każde nowe zadanie uruchamia się we własnym, odizolowanym obszarze na bazie opublikowanego środowiska. Istniejące zadania zachowują własne pliki i zmiany.
Zadanie w chmurze może działać dalej, gdy komputer użytkownika jest uśpiony. Można do niego wrócić z poziomu komputera, przeglądarki lub urządzenia mobilnego. Tworzenie i publikowanie środowiska odbywa się w wersji webowej lub desktopowej.
Odzyskiwanie stanu zadania
Zapisany stan zadania można odzyskać przez maksymalnie siedem dni od ostatniej tury lub wznowienia. Ten okres dotyczy odzyskania stanu zadania; środowisko jest przygotowaną konfiguracją wykorzystywaną do uruchamiania kolejnych, odrębnych zadań.
Plany i zasoby zadań w chmurze
OpenAI wymienia jako kwalifikujące się plany Plus, wszystkie poziomy Pro, Business, Enterprise, Healthcare i Education. Dostęp zależy od wdrożenia i ustawień obszaru roboczego. Plany Free i Go nie kwalifikują się do Codex Cloud. Goście, konta K–12 oraz miejsca Enterprise tylko do odczytu nie mogą tworzyć środowisk chmurowych. W Enterprise dostęp do Cloud jest domyślnie wyłączony i wymaga włączenia.
Standardowa maszyna wirtualna (VM) nie wiąże się z osobną opłatą na starcie. Zużycie modeli nadal wlicza się do zwykłych limitów Codex i może korzystać z odpowiednich kredytów lub podlegać rozliczeniu.
| Grupa planów | vCPU na zadanie | Pamięć | Dysk |
| Plus i Edu Plus | 2 | 8 GiB | 8 GiB |
| Pro, Business i Enterprise | 4 | 16 GiB | 32 GiB |
| Edu i Edu Pro | 4 | 16 GiB | 32 GiB |
W przypadku Enterprise dostępne są również większe maszyny wirtualne i konfiguracje niestandardowe; ich specyfikację i cenę ustala się z zespołem obsługi konta OpenAI.
Konfiguracja, sekrety i ograniczenia Cloud
Środowisko tworzy się na komputerze lub w wersji webowej: wybiera się repozytoria GitHub, a Codex przygotowuje i testuje konfigurację. Można w niej ustawić instalację zależności i narzędzi, sieć oraz zmienne środowiskowe. Po sprawdzeniu użytkownik zapisuje skrypt instalacyjny i Start skill, czyli instrukcję rozpoczęcia pracy, a następnie publikuje środowisko. Zmiany trzeba ponownie zapisać i opublikować, by korzystały z nich nowe zadania.
Warto odróżnić zmienne środowiskowe od sekretów sieciowych. Zmienne trafiają do programów jako wartości. W przypadku sekretu sieciowego program otrzymuje placeholder, a proxy podstawia poświadczenie dla dozwolonego adresu HTTPS przez port 443. Sama wartość sekretu nie trafia do lokalnego procesu ani pliku. Współdzielone środowisko może też pozwalać użytkownikom podać własne poświadczenia z osobistego magazynu.
OpenAI wymienia obsługę komputera i przeglądarki, repozytoria GitLab oraz samodzielnie hostowany GitHub Enterprise Server jako nieobsługiwane w środowiskach Codex Cloud. Przegląd merge requestów GitLab należy do osobnej funkcji Code Review.
