Bruegel bepleitte op 9 november 2026 dat de Europese Commissie een coalitie vormt voor een internationaal minimum om informatie over AI-falen over landsgrenzen heen te delen. Het is een beleidsvoorstel: een proef vanaf begin 2027 is een voorgestelde volgende stap, geen vastgestelde startdatum. Bruegel licht het plan toe.

De kern is het verschil tussen regels voor wie incidenten moet melden en afspraken waarmee landen informatie over die incidenten met elkaar delen. De EU AI Act bevat al twee meldplichten met elk een eigen reikwijdte; Bruegel stelt daarnaast een internationale informatie-uitwisseling voor.

Een meldplicht bepaalt wie moet melden; een gedeeld meldsysteem bepaalt wie daarna van die melding kan leren.

Hoe het voorgestelde meldsysteem zou werken

De voorgestelde basis combineert nationale meldinfrastructuur met gezamenlijke protocollen en formats. Landen zouden informatie blijven uitwisselen en meldingen laten verifiëren. Bruegel stelt ook prikkels voor: landen die minder actief melden, zouden minder informatie uit de gezamenlijke pool ontvangen. De beoogde waarborgen moeten veiligheidsrisico’s beperken en voorkomen dat deelnemers buitenlandse normen moeten overnemen.

Bruegel illustreert het nut met een hypothetisch systeem voor hypotheekbeoordeling dat in meerdere landen wordt gebruikt. Als het systeem daar bevooroordeelde beslissingen neemt, zou informatie delen andere gebruikers eerder kunnen waarschuwen en de ontwikkelaar helpen het probleem aan te pakken. Het voorstel laat nog open welke incidenten precies onder een gezamenlijke melddefinitie vallen.

Hoe de voorstellen zich verhouden tot de EU AI Act

De AI Act bevat bestaande wettelijke meldplichten, maar die hebben geen betrekking op Bruegels voorgestelde internationale informatiepool. Artikel 73 geldt voor aanbieders van hoogrisico-AI-systemen; artikel 55 richt zich op aanbieders van AI-modellen voor algemene doeleinden met systeemrisico. De doelen, ontvangers en termijnen verschillen:

RegelingVoor wie en welke incidentenOntvangerTermijn
Bruegels voorstelEen internationaal minimum voor het delen van informatie over AI-falen; de precieze meldgrens is nog niet uitgewerktEen gezamenlijke informatiepool, ondersteund door nationale meldinfrastructuurEen proef vanaf begin 2027 is voorgesteld
Artikel 73Aanbieders van hoogrisico-AI-systemen melden ernstige incidentenDe markttoezichtautoriteit van de EU-lidstaat waar het incident plaatsvondIn het algemeen direct nadat een oorzakelijk verband of een redelijke waarschijnlijkheid daarvan is vastgesteld, en uiterlijk 15 dagen nadat de aanbieder ervan op de hoogte is. Voor bepaalde wijdverbreide inbreuken of ernstige incidenten geldt een maximum van twee dagen; voor sterfgevallen tien dagen, onder de voorwaarden van het artikel.
Artikel 55Aanbieders van AI-modellen voor algemene doeleinden met systeemrisico melden relevante informatie over ernstige incidenten en mogelijke corrigerende maatregelenHet AI-bureau en, waar passend, nationale bevoegde autoriteitenZonder onnodige vertraging

Artikel 73 koppelt de termijn dus aan de omstandigheden van het incident en het moment waarop de aanbieder ervan weet. Aanbieders van modellen met systeemrisico hebben onder artikel 55 daarnaast de plicht relevante ernstige incidenten bij te houden en te documenteren; de termijnregeling van artikel 73 geldt niet automatisch voor die bepaling. De Europese Commissie beschrijft de meldplicht in artikel 73 en de afzonderlijke verplichtingen in artikel 55.

Mogelijke partners en grenzen van het plan

Bruegel noemt India, Canada, het Verenigd Koninkrijk en Brazilië als mogelijke partners. Na een eventuele proef zou de coalitie het voorstel volgens Bruegel bij de Verenigde Naties en de G20 kunnen bespreken en de werkwijze aan China en de Verenigde Staten kunnen aanbieden. Dat zijn voorgestelde stappen in de aanbeveling.

NeoTeo schreef eerder over een afzonderlijke oproep tot internationaal toezicht op geavanceerde AI. Bruegels voorstel richt zich specifieker op het delen van incidentinformatie tussen landen. Bruegel noemt zo’n regeling een eerste stap: op zichzelf zou die de wedloop om de krachtigste AI-modellen niet beëindigen en existentiële risico’s niet beperken.