Neil Armstrong en Buzz Aldrin op het maanoppervlak. Michael Collins in een baan om de maan. Apollo 11 was een succes en de hele wereld vierde de verovering van de maan. Het is nu bijna vijftig jaar geleden sinds die historische missie, en de verantwoordelijken moesten elk detail nauwlettend in de gaten houden... inclusief de mogelijkheid dat de astronauten niet terug zouden keren naar de aarde. Dat leidde tot het opstellen van een officiële verklaring die de toenmalige president van de Verenigde Staten, Richard Nixon, met het publiek zou delen als het falen van Apollo 11 werkelijkheid werd...
De missie van Apollo 11 duurde iets meer dan acht dagen en bracht drie astronauten in contact met een van de meest onherbergzame omgevingen die de mens ooit heeft gekend. Sterker nog, het Apolloprogramma had al aan drie piloten het leven gekost zonder dat ze de aarde hadden verlaten, wat leidde tot een opschorting van bemande vluchten gedurende twintig maanden.
Alle teams van de NASA werkten aan perfectie in Apollo 11, en te oordelen naar de resultaten bereikten ze die. Toch kon niemand de deur volledig sluiten voor de mogelijkheid dat een ongeluk of defect de astronauten voor altijd op de maan zou achterlaten.
De brief van Nixon over Apollo 11
Het lot heeft besloten dat de mannen die naar de maan gingen om in vrede te verkennen, op de maan zullen blijven om in vrede te rusten. Deze dappere mannen, Neil Armstrong en Edwin Aldrin, weten dat er geen hoop is op hun redding. Maar ze weten ook dat er hoop is voor de mensheid in hun offer.
Deze twee mannen geven hun leven voor het edelste doel van de mensheid: het zoeken naar waarheid en begrip. Ze zullen worden betreurd door hun families en vrienden, ze zullen worden betreurd door hun natie, ze zullen worden betreurd door de mensen van de wereld, ze zullen worden betreurd door een Moeder Aarde die het durfde om twee van haar zonen naar het onbekende te sturen.
In hun verkenning stimuleerden ze de mensen van de wereld om zich één te voelen; in hun offer versterkten ze de broederschap van de mens. In oude tijden keken mensen naar de sterren en zagen helden in de sterrenbeelden. In moderne tijden doen we hetzelfde, maar onze helden zijn epische mannen van vlees en bloed.
Anderen zullen hen volgen en zullen zeker hun weg terugvinden. De zoektocht van de mens zal niet worden ontkend. Maar deze mannen waren de eersten en zullen in onze harten blijven als de meest vooraanstaanden. Elk mens dat naar de maan kijkt tijdens de komende nachten zal weten dat er een hoekje in een andere wereld is dat voor altijd van de mensheid zal zijn.
Dit is een bescheiden vertaling van de verklaring die Richard Nixon in het slechtste geval zou hebben afgelegd. De Nationale Archieven en Administratie van Documenten van de Verenigde Staten (NARA) hebben deze tekst onberispelijk bewaard en hebben kopieën in hoge resolutie online gezet die tot in het kleinste detail zichtbaar zijn, waaronder de perforaties in het papier en de af en toe gemaakte typfouten van de typemachine.
De namen bovenaan zijn die van William Safire, die verantwoordelijk was voor het schrijven van de toespraken van president Nixon en vicepresident Agnew, en stafchef Harry Robbins Haldeman, een van de velen die werden veroordeeld in het Watergate-schandaal. Persoonlijk vind ik het meest verontrustende aspect van de toespraak de daaropvolgende acties. De president zou telefonisch contact opnemen (niet persoonlijk) met de 'toekomstige weduwen', terwijl een priester dezelfde procedure zou volgen als een begrafenis op zee, waarbij de zielen van de astronauten aan de diepte werden toevertrouwd.
NARA
