Het doel van Solitaire, Mijnenveger, Vrije Cel en Harten in Windows

Onvergetelijke klassiekers, verantwoordelijk voor het in rook laten opgaan van de productiviteit van miljoenen gebruikers, en ware voorbeelden van vaardigheid en intelligentie, de vier essentiële spellen van het Windows-platform hebben generaties lang ons gezelschap gehouden. Hun hoofddoel was echter niet het entertainment, maar er speelden andere achterliggende plannen. Elke nieuwe technologie heeft een goede demonstratie nodig om het publiek aan te trekken, en als we naar het begin van de jaren '90 kijken, konden elementen zoals de muis en multiplayer-connectiviteit menigeen verrassen...

Of het nu uit pure nieuwsgierigheid of pure verslaving is, ik neem aan dat al onze lezers wel eens hebben gespeeld met Mijnenveger, Solitaire, Vrije Cel en/of Harten in Windows. De aanwezigheid van deze spellen veranderde met de komst van nieuwe versies van het besturingssysteem (bijvoorbeeld Harten was niet beschikbaar in NT4 en Windows 2000), maar op de een of andere manier vonden ze een ereplaats op miljarden desktops en laptops.

Zowel Vrije Cel als Solitaire zorgden in het verleden voor meer dan één technische onderhoudssessie, omdat de baas van dienst beide spellen ‘wiste’ en de medewerkers mij in het geheim vroegen ze opnieuw te installeren. Met de komst van nieuwe technologieën en sociale media zijn de zogenaamde “baas-werknemerruzies” over hoe tijd achter de computer wordt besteed, de Windows-spellen naar de achtergrond verdreven, maar ze hebben allemaal een rijker verleden dan we ons voorstellen. Laten we eens kijken:

Solitaire

Ah, prachtige verschrikking. Een potje geeft het gevoel perfect te zijn totdat we ontdekken dat de vervloekte ruitenheer vastzit onder de schoppen drie, en alles naar de knoppen gaat. De geschiedenis vertelt ons dat Solitaire de oudste van de vier is, debuterend met Windows 3.0. Wes Cherry was de maker, en Susan Kare zorgde voor het ontwerp van de kaarten. Maar Solitaire was veel meer dan een persoonlijke afleiding. In 1990 zochten de muis en zijn functies een plek onder gebruikers die gewend waren aan de opdrachtregel. Daarom was Solitaire een “trainingsplatform” voor een kritieke oefening zoals “drag and drop”.

Mijnenveger

Persoonlijke nachtmerrie. Ja, een absolute persoonlijke nachtmerrie. Ik kan niet tellen hoe vaak ik een spel verloor bij de laatste zet, met 50 procent kans. Inmiddels weten we allemaal dat Mijnenveger ons meer dan eens dwingt te gokken, en dat de eerste klik nooit op een mijn terechtkomt, maar er is nog iets meer: om te spelen moet je nauwkeurig, snel zijn en met beide muisknoppen klikken . Met andere woorden, Mijnenveger heeft een soortgelijk doel als Solitaire, namelijk de gebruiker trainen in het gebruik van de muis en zijn vaardigheid ermee optimaliseren. Als je me niet gelooft, denk er dan even over na: hoeveel partijen heb je verloren door een verkeerde klik...?

Harten

Persoonlijk denk ik dat Harten het minst populaire spel van het pakket was, niet omdat er iets mis mee was, maar omdat de leercurve agressiever was. In essentie is het doel van Harten om zo min mogelijk punten te scoren door elke hand te eindigen zonder harten, en vooral zonder de schoppenvrouw. De andere strategie is om te proberen alle harten “en” de schoppenvrouw te veroveren, wat automatisch 25 punten aan al je tegenstanders toekent. Wat was het meest opvallende kenmerk van Harten? Het spel debuteerde in Windows for Workgroups 3.1, een omgeving die een nieuw communicatiesysteem bevatte, NetDDE genaamd. Harten was niets anders dan de “demo” voor dat systeem, omdat het mogelijk was om op afstand met andere mensen te spelen. Zelfs de oorspronkelijke naam onthult dit detail: “The Microsoft Hearts Network”.

Vrije Cel

Tot slot komen we bij Vrije Cel. Velen zien dit spel als een eenvoudigere versie van Solitaire, maar daarom niet minder vermakelijk en verslavend. De legende zegt dat alle spellen van Vrije Cel kunnen worden opgelost... echter, sommige zeer toegewijde spelers hebben minstens één uitzondering gevonden die alleen met trucs kan worden opgelost (kijk naar de video). Net als bij Harten is het doel van Vrije Cel veel ‘technischer’ en niet zozeer gerelateerd aan de algemene gebruikerservaring. De oorspronkelijke versie van Vrije Cel had zijn plaats in Windows 3.1 via versie 2 van het Microsoft Entertainment Pack, dat onder andere Win32s bevatte, een module die de uitvoering van 32-bits applicaties in een 16-bits omgeving zoals Windows 3.1 mogelijk maakte. Kortom, als er een probleem was met Win32s of de compatibiliteitslaag, gaf Vrije Cel een fout.

Als eervolle vermelding wil ik Reversi gedenken, ‘geërfd’ van eerdere versies van Windows, en wiens aanwezigheid zich uitstrekte tot en met Windows 3.0, om vervolgens te worden vervangen door Mijnenveger in Windows 3.1. Had je je voorgesteld dat de Windows-spellen zo’n geschiedenis achter zich hadden...?

Bron: