Het eerste nummer gemaakt op een systeem van Alan Turing
Alan Turing

We kennen Alan Turing allemaal van zijn buitengewone inspanning om de Enigmacode te kraken, en van de verschrikkelijke manier waarop hij werd behandeld. Een minder bekend detail is echter dat zijn werk aanleiding gaf tot zeer interessante ontwikkelingen, waaronder het eerste nummer dat op een computer werd gemaakt. Er zijn verschillende kopieën van het nummer op het web te vinden, maar de originele opname is gerestaureerd door een team van experts in Nieuw-Zeeland.

Er bestaat nog steeds enige discussie over de titel van "eerste nummer gegenereerd op een computer". Een cruciaal punt is wat we precies een "nummer" noemen: een volledig werk of slechts een fragment. Verschillende bronnen noemen de Australische computer CSIRAC als de eerste die muziek afspeelde, maar het probleem is dat er geen enkele opname van zijn sessies bekend is. Als we het beschikbare bewijs volgen, komen we uit bij het Computing Machine Laboratory van de Universiteit van Manchester, waar Alan Turing de rol van directeur bekleedde. In 1951 voerde een extern team van de BBC een merkwaardige opname uit met fragmenten van "God Save the King", "Baa Baa Black Sheep" en "In the Mood" van Glenn Miller. Deze fragmenten werden niet gemaakt met traditionele instrumenten, maar met de computer die in het laboratorium draaide.

De restauratie

Het enige dat van die opname overblijft, naast de digitale kopieën die op het web rondzwerven, is een 12-inch vinylplaat. Helaas ontdekten Jack Copeland en Jason Long van de Universiteit van Canterbury dat de frequenties van de opname waren verschoven, waardoor het niets meer leek op wat de computer destijds had voortgebracht. De sleutel tot het restauratieproces waren bepaalde tonen die de originele computer niet had kunnen produceren.

Daar komen we bij verschillende natuurlijke beperkingen van de hardware. Zo had een toon van 196 Hz een "equivalent" van 198,41 Hz. Deze frequentieverschillen onthulden ook dat de muziek met een verkeerde snelheid werd afgespeeld. Hoogstwaarschijnlijk lag dat aan de "snijder" van het vinyl. De video hierboven bevat een onbewerkte versie, maar als je de reeds verwerkte en gecorrigeerde mp3-versie wilt beluisteren, kun je die hier downloaden.

Wat betreft wie verantwoordelijk was voor de opname: het verhaal vertelt ons dat het niet Turing was, maar een vriend van hem, de wiskundeprofessor Christopher Strachey. Turing leek geen interesse te tonen in het creëren van muziek; zijn plan was om een "feedback"-systeem te ontwikkelen waarmee hij kon zien wat er in de computer gebeurde. Strachey kreeg een kopie van de programmeerhandleiding voor de Manchester-computer, en nadat hij het muzikale potentieel ontdekte, gaf Turing hem een nacht toegang tot de hardware. De volgende dag waren ze allemaal verbaasd om "God Save the King" uit de luidspreker te horen komen, en dat werd het beste "curriculum vitae" voor Strachey, want binnen enkele weken werkte hij in het laboratorium.

Officiële aankondiging:

https://old.neoteo.com/escucha-grabaciones-sonoras-de-graham-bell-de-hace/