111 delen, 1.122 afleveringen. One Piece is een beest vanuit elk oogpunt. Als we een tempo van drie afleveringen per dag aanhouden, zou het binge-watchen ons een heel jaar kosten, en dat maakt het lastig om dit bijzondere universum binnen te gaan… maar degenen die er al in zitten, twijfelen niet om hun obsessie te tonen. Emily the Engineer behoort tot die groep, en omdat ze omringd is door 3D-printers, besloot ze haar hobby naar het uiterste te drijven met het printen van een gigantische Monkey D. Luffy.
3D-printen heeft allerlei gebruikers voortgebracht. Sommigen zoeken precisie, anderen richten zich op snelheid, en dan zijn er degenen die inzetten op schaal. Nu, wat gebeurt er als een project alle drie de dingen vereist? Over het algemeen is er garantie op pijn en lijden, maar dat heeft Emily the Engineer niet tegengehouden, dezelfde van het 3D-geprinte toilet en de grootste Benchy ter wereld. Wat deed ze deze keer? Ze nam haar laatste hobby (het maken van miniaturen) en bracht het naar een ongelooflijk niveau, met het printen van een gigantische Monkey D. Luffy, het hoofdpersonage van One Piece.
Een levensgrote Monkey D. Luffy printen
Natuurlijk kreeg Emily veel hulp. Aan de ene kant stuurden de mensen van Formlabs haar een van hun Form 4L-printers (10.000 dollar in de basisconfiguratie) en 30 liter hars (1.000 dollar per 5L-bidon). Aan de andere kant was haar vriend Kev (bekend als vek3d op Instagram, die zijn modellen verkoopt op de portal Wireframe) essentieel voor het ontwerp.
Hoe vordert het project? In losse termen wordt er een stuk in hars geprint, worden alle supports verwijderd, gaat het in een bad met isopropylalcohol om het schoon te maken, gaat het door de uithardingsstation, worden imperfecties verwijderd met schuren, krijgt het een tweede print, plamuur en schuren om de laatste details te corrigeren, en uiteindelijk verf. Maar dat is niet genoeg: Luffy is 1,72 meter (hij is twee centimeter gegroeid in zijn avonturen) en is super slank, dus heeft hij een interne structuur nodig met PVC-buizen en houten stokken voor stijfheid. Bovendien werden zijn enkels (en andere elementen) in FDM geprint, voor meer stevigheid.
Het goede nieuws is dat Emily maar één grote fout had. Het slechte is dat er geen ontsnapping is: zelfs met perfecte onderdelen vereist de nabewerking (schoonmaken, uitharden, aanpassen, schuren, sealen, verven) een angstaanjagende hoeveelheid tijd. Maar het eindresultaat is buitengewoon en doet zeker eer aan een personage dat al meer dan 25 jaar onder ons is.
Meer info: Vek3D op Instagram
