De zon is een van de belangrijkste factoren voor het ontstaan van leven op aarde. Onder de juiste omstandigheden kan hij echter al onze vooruitgang in enkele minuten vernietigen. Op het eerste gezicht lijkt de zon stabiel en betrouwbaar, maar zodra hij plasma en straling begint uit te stoten, gaan alle alarmen af. Als een coronaire massa-ejectie die veel krachtiger is dan normaal de planeet zou treffen, zou de daaropvolgende geomagnetische storm alles wat van elektriciteit afhankelijk is op zijn kop zetten. En het ergste? Dit is al eerder gebeurd.
Als we naar de sciencefiction kijken, is een van de eerste voorbeelden die in me opkomt "De dag dat de aarde stilstond". In de originele versie is de demonstratie van Klaatu duidelijk: de hele wereld, dertig minuten lang zonder elektriciteit, met als enige uitzonderingen ziekenhuizen en vliegtuigen in de lucht. Stel je nu voor dat de planeet op die manier 'bevroren' is voor een langere tijd... en zonder filter.
(N.v.d.R.: De Spaanse ondertitels zijn nu beschikbaar)
Zonnestormen en coronaire massa-ejecties
De zon is als een gigantische oceaan van plasma, die wordt beïnvloed door zijn eigen magnetische veld. Een magnetisch veld creëert elektriciteit, en elektriciteit creëert een magnetisch veld, wat ons bij de zonnedynamo brengt, een fundamenteel proces voor de magnetische integriteit van de zon. De energie van het veld verspreidt zich door het hele zonnestelsel en laadt plasma op, wat we gewoonlijk zonnewind noemen. Maar veranderingen in de plasmastroom veroorzaken ook veranderingen in het magnetische veld, waardoor 'knopen' ontstaan met een gigantische hoeveelheid opgeslagen energie. Wanneer die knopen breken, gooit de zon van alles... en in alle richtingen.
Een zonnevlam (of zonne-uitbarsting, als je dat liever hebt) veegt de deeltjes van de zonnewind op en versnelt ze tot snelheden die dicht bij de lichtsnelheid liggen. Aan de andere kant kan een coronaire massa-ejectie miljoenen tonnen plasma uit de zonneatmosfeer lanceren, met een respectabele snelheid van negen miljoen kilometer per uur. Maar de aarde heeft goede verdedigingen, en deze veranderingen in het 'zonne klimaat' treffen de mensheid niet... in de meeste gevallen. Soms krijgen we zelfs de kans om de 'impact' te bewonderen in de vorm van aurora's.
https://old.neoteo.com/survivor-library-una-libreria-contra-el-apocalipsis/Het concept van een 'super zonnestorm' is echter volkomen geldig, en we weten dat er één of twee per eeuw voorkomen. Als een ejectie de minimale grootte heeft en het magnetische veld is uitgelijnd met dat van de aarde, ontstaan de voorwaarden voor een geomagnetische storm. Nogmaals, het menselijk lichaam zal niets voelen, maar de elektrische creaties zouden het zwaar te verduren kunnen krijgen.
Het meest bekende geval is zonder twijfel het Carrington-evenement. Ineenstorting van het telegraafnetwerk, elektrische schokken voor de operators, aurora's over de hele wereld. Ondanks de beperkingen van onze technologische ontwikkeling heeft het evenement zijn sporen nagelaten. In 2012 miste een zonnestorm van vergelijkbare omvang als het Carrington-evenement de aarde met slechts negen dagen verschil. Naar schatting zouden de kosten voor het herstellen van de schade na zo'n storm ongeveer 2,8 biljoen dollar (onze biljoenen) alleen al in de Verenigde Staten bedragen, twintig keer de kosten van orkaan Katrina. Het goede nieuws is dat we ons tegen zoiets kunnen verdedigen, maar voorbereiding is cruciaal.
