NASA kondigde op 23 oktober 2026 aan dat de wetenschappelijke missie van het Neil Gehrels Swift Observatory was beëindigd. Swift deed zijn laatste waarneming op 20 oktober. Volgens NASA bevond het observatorium zich op minder dan 275 kilometer hoogte, waar atmosferische weerstand het onmogelijk maakte de telescopen stabiel op astronomische doelen gericht te houden.
Waarom Swift niet meer stabiel kon waarnemen
NASA koppelde het einde van de missie aan Swifts lage baan om de aarde. Op minder dan 275 kilometer verhinderde de atmosferische weerstand dat de telescopen hun doelen stabiel konden volgen. De wetenschappelijke waarnemingen stopten daardoor, ook al bleef het ruimtevaartuig nog in een baan om de aarde.
Waarom LINK Swift niet kon redden
LINK moest Swift met robotarmen grijpen en naar een hogere baan brengen. De mislukte poging kwam eerder aan bod in NeoTeo’s bericht over LINK en de reddingspoging voor Swift. Katalyst Space Technologies beschreef later hoe een storing in het elektrische voedingssysteem tijdens de ingebruikname twee van de drie reactiewielen onbruikbaar maakte. Die wielen helpen een ruimtevaartuig zijn stand te regelen. LINK raakte daardoor in een draai om meerdere assen.
Katalyst meldde dat Hall-effectstuwraketten de rotatiesnelheid van LINK terugbrachten van 9 naar 1,47 graden per seconde. Met het overgebleven reactiewiel en stuwraketten herwon het team gedeeltelijk de controle. Voor de standregeling waren ook stuwraketten van het reactiecontrolesysteem nodig. Het gebruik daarvan verbruikte snel stuwstof, aldus Katalyst.
NASA en Katalyst concludeerden dat LINK onvoldoende brandstof over had om Swift veilig te grijpen en naar een hogere baan te brengen. Die geplande fase werd geschrapt. LINK naderde Swift later tot op 12 à 15 kilometer. Katalyst omschreef de beelden die LINK verzamelde als niet-opgelost. Het ruimtevaartuig testte ook zijn drie robotarmen, waaronder de besturing en de grijpers. LINK keerde op 25 september 2026 terug in de atmosfeer, na 85 dagen in een baan om de aarde.
Swifts wetenschappelijke gegevens blijven toegankelijk
NASA beschrijft Swifts openbare archief als ongeveer 12 terabyte groot. Het omvat bijna 22 jaar aan helderheidsmetingen en meer dan 1,5 miljoen beelden van de Ultraviolet/Optical Telescope. Onderzoekers kunnen de verzamelde gegevens dus blijven gebruiken, ook nu de waarnemingen door het ruimtevaartuig zijn gestopt.
NASA schrijft Swift meer dan 2.000 waargenomen gammastraaluitbarstingen en meer dan 1.400 bestudeerde supernova’s toe. Gegevens van de missie zijn volgens NASA gebruikt in ongeveer 7.000 wetenschappelijke publicaties.
De snelle reactie op kosmische gebeurtenissen
Swift kon gammastraaluitbarstingen opsporen, hun positie doorgeven aan andere observatoria en zijn telescopen op de plek richten om de uitbarsting en nagloed vast te leggen. Dat proces duurde doorgaans ongeveer één minuut. Het missieplanningssysteem kon tot 75 onafhankelijke doelen per dag inplannen.
NASA zei op 23 oktober 2026 dat het onderzoekt hoe bestaande ruimtetelescopen kunnen worden ingezet of aangepast, naast commerciële mogelijkheden om snel ruimtevaartuigen te lanceren en nieuwe missies. Die opties moeten snelle waarnemingen van kosmische gebeurtenissen ondersteunen.
