Ah… nucleaire gadgets. Het algoritme weet duidelijk dat dit soort apparaten me fascineert, en stuurde me opnieuw naar het Museum of Radiation and Radioactivity om de Nu-Klear Fallout Detector te bewonderen. Zoals de naam al doet vermoeden, is het een "detector voor radioactieve regen" die gebruikmaakte van balletjes die met statische elektriciteit waren geladen. Met andere woorden, je moest de detector krachtig schudden en hopen dat de balletjes nooit vielen…
De "Cubacrisis" duurde van 14 tot 28 oktober 1962. Sommige bronnen verschuiven het begin met twee dagen en spreken over de 16e, maar het eerste rapport dat de aanwezigheid van Sovjetraketten bevestigde, kwam op de ochtend van de 14e. De Amerikaanse strijdkrachten gingen naar DEFCON 3, en op 24 oktober verhoogde SAC (Strategic Air Command) naar DEFCON 2, een toestand die bleef tot 15 november.
Met andere woorden, we zijn nog nooit zo dicht bij de vernietiging geweest… en sommigen zagen die chaos van "Koude-Oorlog-Op-Het-Punt-Om-Heet-Te-Worden" als een zakelijke kans. Zo komen we bij de Nu-Klear Fallout Detector, een merkwaardig apparaat gepresenteerd door het Museum of Radiation and Radioactivity.
Nu-Klear Fallout Detector: "We hebben een Geigerteller in huis"
Hoe werkt het precies? De detector heeft een diameter van 3,75 inch (9,52 cm) aan de basis en is 2,5 inch (6,35 cm) hoog. In het midden zit een kleine doorzichtige buis met ongeveer 40 rode balletjes. Wanneer je de detector schudt, krijgen deze balletjes een statische lading en blijven ze aan de wand van de cilinder plakken. Blootstelling aan een radioactieve omgeving verhoogt de ionisatie van de lucht in de detector, waardoor de lading op de balletjes afneemt en ze naar de bodem van de cilinder vallen. Hoe sneller de balletjes vallen, hoe hoger het stralingsniveau.
Het museum vertelt ons dat de detector werd vervaardigd door "Minutemen Industries Inc." uit Chicago, maar de doos vermeldt "Alodan Corporation" in Springfield, Illinois, en een ander exemplaar vermeldt "The Dr. Henry L. Richter Corp. Nu-Klear Div. Dept." in Pasadena, Californië. Er duiken ook twee namen op: Leo Hoegh en Henry Richter.
Hoegh was gouverneur van Iowa van '55 tot '57, werd daarna hoofd van de FCDA (je weet wel, die lui) tot juli '58, en werd vervolgens directeur van het Bureau voor Civiele Defensie en Mobilisatie, dat de FCDA absorbeerde. Het museum zegt dat Hoegh de eerste was die de Nu-Klear Fallout Detector tussen 1962 en 1967 produceerde. Dr. Henry Richter stelt echter in zijn autobiografie dat hij het patent en de stalen matrijzen van Hoegh kocht om enkele exemplaren te commercialiseren.
Het resultaat? Een flop. Hij ontving geen enkele bestelling tijdens de eerste marketingtests en verkocht uiteindelijk "enkele honderden" detectoren. Wat er met de matrijzen, het patent en de onverkochte exemplaren is gebeurd, weet niemand. Naast de Nu-Klear Fallout Detector waren er andere soortgelijke producten zoals de Prolastic X-Ray Detector en doe-het-zelf-apparaten, waaronder de Gamma Gauge en de Failla Cocktail.
Bron: Museum of Radiation and Radioactivity
Afbeeldingen: ShopDakotaRelics op Etsy
