Een onderzoek van The Guardian, gepubliceerd op 16 oktober 2026, volgt erts uit de Indonesische nikkelmijnen Cahaya en Hengjaya via verwerkingsroutes en leveranciers die verbonden zijn met batterijfabrikanten. De krant beschrijft ook bosverlies in gebieden waar het Tolaki-volk woont, maar koppelt geen specifieke zending uit die mijnen aan een concrete autobatterij. The Guardian beschrijft de routes en de bosanalyses.
Van Sulawesi naar grondstoffen voor batterijen
De gemelde route begint bij limonieterts uit Cahaya en Hengjaya, twee mijnen op het Indonesische eiland Sulawesi. Bij Morowali verwerkt een lokale dochteronderneming van Zhejiang Huayou Cobalt limoniet tot gemengd hydroxideprecipitaat (MHP), een grondstof voor kathodematerialen in batterijen.
Sulawesi Cahaya Mineral (SCM), de exploitant van Cahaya, leverde volgens de berichtgeving 11 miljoen ton limoniet aan de smelter van Huayou in 2024 en bijna 12,5 miljoen ton in 2025. De route verbindt daarmee mijnbouw met een verwerker en verdere batterijleveranciers. Huayou bevestigde in 2024 levering op groepsniveau aan CATL na een vraag van de Shanghai Stock Exchange.
Wat de bosanalyses melden
Een ruimtelijke analyse van The TreeMap schreef mogelijk ongeveer twee derde van het bosverlies sinds 2001 binnen de concessie van Cahaya toe aan nikkelmijnbouw. Binnen de concessie van Hengjaya ging het volgens dezelfde analyse om meer dan de helft. Het zijn toegeschreven schattingen voor bosverlies binnen de concessiegebieden.
Auriga schreef SCM in 2024 nog eens 330 hectare boskap toe. Daarnaast meldde The Guardian twee bestuurlijke sancties voor het kappen van meer dan 450 hectare buiten het vergunde gebied. Die cijfers betreffen verschillende analyses en meldingen.
Hoe ver reikt de link met autofabrikanten?
De gerapporteerde verbindingen lopen verder dan één mijn of één batterijfabrikant. The Guardian noemt onder meer autofabrikanten die Huayou-kathodematerialen gebruiken of CATL-zendingen ontvangen; Mercedes-Benz wordt afzonderlijk in verband gebracht met Huayou. De precieze relatie verschilt per bedrijf.
Renault Group meldde dat een nikkelmijn op Sulawesi een indirecte leverancier in zijn batterijtoeleveringsketen was en dat het met zakenpartners informatie over Sulawesi Cahaya Mineral controleerde. Volkswagen sloot niet uit dat de betrokken bedrijven in zijn toeleveringsketen voorkomen.
De krant meldde dat openbare bedrijfsstukken niet de volumes en tijdstippen bevatten waarmee afzonderlijke zendingen uit Cahaya of Hengjaya aan een bepaalde autobatterij konden worden gekoppeld. De gerapporteerde leveranciersrelaties geven dus geen herkomstbewijs voor een specifieke autoaccu.
Europese scenario’s voor 2050
Een afzonderlijke analyse waarover El País op 7 mei 2025 berichtte, modelleerde de bosvoetafdruk van de Europese vraag naar voertuigen in 2050. De berekeningen omvatten acht metalen en verschillen naar batterijchemie en voertuiggebruik. Het zijn scenario-uitkomsten, geen waargenomen bosverlies bij de mijnen op Sulawesi. El País beschreef de drie scenario’s.
| Scenario | Aannames over batterij en gebruik | Gemodelleerde bosvoetafdruk in 2050 |
| Hoog scenario | Aanhoudende verkooptrends en vooral NMC 811-batterijen | 118.000 hectare |
| LFP-dominant | Vooral batterijen met lithium-ijzerfosfaat (LFP) | 37.300 hectare |
| LFP, deelauto’s en microauto’s | LFP-dominantie in combinatie met gedeelde auto’s en microauto’s | Iets meer dan 21.300 hectare |
