Bij het miniaturiseren van hardware is een van de grootste problemen voor ingenieurs hoe ze het apparaat van energie kunnen voorzien. Dit is vooral kritiek onder de parameters van de zogenaamde “Internet der dingen”, waarbij computers en microcontrollers maanden of jaren moeten werken zonder tussenkomst van de gebruiker. Zo komen we bij WISP, een prototype dat energie kan halen uit radiogolven.

WISP: een mini-computer zonder batterij voor het Internet der dingen
WISP

Draadloze energie. Een droom van een bewonderde Servische uitvinder, een moderne prestatie onder diverse mobiele apparaten, en misschien wel een oplossing voor het dilemma dat de hardware voor het Internet der dingen uitdaagt. Persoonlijk is mijn mening over het Internet der dingen niet veranderd: de voordelen lijken niet zo groot en het is van nature onveilig. Maar mijn kritiek richt zich altijd op het algemene concept, niet op individuele projecten. Het zou immers onrechtvaardig zijn om prototypes aan te vallen, en over prototypes gesproken: we komen de minicomputer WISP tegen, een afkorting voor Wireless Identification and Sensing Platform

Dit systeem, ontwikkeld door de Universiteit van Washington en de Technische Universiteit Delft, heeft de bijzonderheid dat het energie haalt uit radiogolven, dankzij wat we kennen als retrodispersie (of 'backscattering'). WISP ligt al bijna een decennium in het laboratorium, en dat heeft het specifieke voordelen opgeleverd, bijvoorbeeld een bandbreedte die vergelijkbaar is met Bluetooth Low Energy. Aan de andere kant was een van de grootste beperkingen van WISP dat het afhankelijk was van een kabel voor programmering, maar de makers hebben die symbolische keten in de nieuwste versies doorbroken, waardoor WISP een volledig onafhankelijk apparaat is geworden.

Het sleutelwoord hier is 'sensoren'. Niemand met gezond verstand zou hoge prestaties van WISP verwachten, maar de vooruitgang vertegenwoordigt een orde van grootte in vergelijking met vergelijkbare systemen. In essentie zou alles wat gebruik maakt van een sensor WISP als bondgenoot kunnen hebben. De eerste toepassing zou zijn om deze minicomputer in betonconstructies te installeren om hun integriteit nauwlettend in de gaten te houden. De rest hangt af van de commerciële interesse.

Bron: Geek.com