1 października 2026 r. ukazało się badanie zespołu Northwestern University opisujące precyzyjnie segmentowane polimery supramolekularne i ich działanie w hodowlach komórkowych. W hodowlach neuronów zaobserwowano wzrost neurytów, czyli wypustek komórek nerwowych, a także zmiany aktywności wapniowej i liczby synaps.

Polimer z precyzyjnie ułożonymi ładunkami

Badane materiały to włókniste, zawierające peptydy polimery supramolekularne. Ich segmenty można było układać w określonej kolejności i kontrolować długość całej struktury. W podsumowaniu badania opisano włókna dłuższe niż 30 μm, o masie molowej rzędu miliarda daltonów.

W wariancie badanym na neuronach niewielki segment o ładunku dodatnim znajdował się między segmentami o ładunku ujemnym. Dodatni obszar kotwiczył włókno na ujemnie naładowanej powierzchni neuronu, a połączone z nim ujemne segmenty pozostawały w pobliżu komórki i były dynamiczne.

Jak układ ładunków oddziałuje z neuronem

Badacze z Northwestern University opisali, jak polimery sprzyjały wzrostowi neurytów

Co zaobserwowano w hodowlach komórkowych

Neurony poddane działaniu wybranego układu segmentów wytwarzały dłuższe, bardziej rozgałęzione neuryty. Po siedmiu dniach całkowita aktywność wapniowa tych neuronów była czterokrotnie większa niż w grupie kontrolnej. Pomiar dotyczył odpowiedzi wapniowej komórek po ich pobudzeniu.

Po 14 dniach w hodowlach poddanych działaniu polimeru powstało więcej synaps niż w kontrolnych hodowlach neuronów. W doświadczeniach z ludzkimi neuronalnymi komórkami progenitorowymi zaobserwowano również wypukłe, trójwymiarowe skupiska połączone aksonami.

W doświadczeniach kontrolnych struktury złożone wyłącznie z dodatnio naładowanych segmentów powodowały obumieranie neuronów. Układy z samymi segmentami ujemnymi oraz te z losowo wymieszanymi ładunkami nie wywoływały zauważalnej reakcji. Wzrost neurytów zaobserwowano przy określonym układzie: dodatnim segmencie centralnym i ujemnych segmentach po bokach.

Co wyniki mówią o projektowaniu materiałów

Wyniki z hodowli pokazują, że znaczenie miał nie tylko skład polimeru, lecz także precyzyjny układ jego naładowanych segmentów. Badane włókna nie zawierały sekwencji peptydowych z sygnałami zaprojektowanymi specjalnie do pobudzania receptorów neuronów.