Christian Fredrik Kalager Schaller wykorzystał Claude Code do analizy ruchu USB przy skanerze Plustek OpticFilm 8200i oraz do pracy nad poprawkami toru kamery w laptopie Lenovo ThinkPad X1 Carbon Gen 14 Aura Edition. Schaller wybierał zmiany i sprawdzał je na fizycznym sprzęcie, jak opisał w swojej relacji. To dwa konkretne projekty, nie dowód na automatyczne rozwiązywanie problemów ze zgodnością dowolnych urządzeń.

Od śladów USB do backendu SANE

Nowszy wariant Plustek OpticFilm 8200i, o którym pisał Schaller, ma kontroler Genesys GL128 i identyfikator USB 07b3:1825. Starszy skaner o tej samej nazwie wykorzystuje układ GL845 i był już obsługiwany przez SANE. Schaller uruchomił sterownik producenta w maszynie wirtualnej z Windows i przechwytywał komunikację USB podczas pracy skanera.

Pierwszy rozpoznawalny skan w Linuksie uzyskał w ciągu kilku godzin. Kilka dni później miał już, jak sam ocenił, niemal kompletny sterownik z obsługą skanowania w podczerwieni. Jego backend SANE obsługiwał tryby kolorowy, w odcieniach szarości, podczerwieni oraz kolorowy z podczerwienią. Oferował rozdzielczość od 300 do 7200 dpi i 8- lub 16-bitową głębię na kanał, a także usuwanie kurzu i rys z użyciem kanału podczerwieni oraz regulację ekspozycji przy gęstych negatywach.

Przy porównaniu pełnej rozdzielczości, obejmującym jeden egzemplarz i jedną klatkę, backend Schallera skanował w 34,6 sekundy, a upstreamowy backend SANE w 54,4 sekundy. Schaller podawał, że oba rozwiązywały te same drobne szczegóły przy 3600 dpi. To wynik tego pojedynczego porównania, nie ustandaryzowany test wydajności.

Ważny jest też dalszy ciąg tej historii: Schaller podał, że upstreamowy backend genesys w SANE zyskał obsługę nowszego wariantu skanera we wrześniu 2026 roku, zanim dowiedział się o tej zmianie. Jego osobny backend był więc punktem odniesienia i dowodem koncepcji, a nie oznaką, że SANE nadal nie obsługiwał tego modelu.

Co zmieniono w kamerze ThinkPada

Drugi projekt dotyczył sensora Sony IMX471 współpracującego z układem Intel IPU7 w laptopie Lenovo ThinkPad X1 Carbon Gen 14 Aura Edition. W Linuksie kamera dawała wcześniej ciemny, winietujący obraz z żółto-zielonym zabarwieniem. Schaller opisał poprawki zarówno sterownika jądra, jak i programowego procesora obrazu (ISP) w libcamera.

Zmiany w sterowniku jądra obejmowały błąd wyboru kadru, nieprawidłowo zadeklarowaną szerokość rejestru wzorca testowego oraz limit wzmocnienia analogowego, który ograniczał czułość o około 1,8 stopnia ekspozycji. W libcamera dodano korekcję winietowania i poprawiono statystyki balansu bieli: wcześniej zestawiały natywną głębię bitową sensora z 8-bitowym poziomem czerni. Schaller zaznaczył, że ta druga poprawka dotyczy ogólnie sensorów RAW10 i RAW12.

W kontrolowanym teście przy słabym oświetleniu stosunek czerwieni do zieleni wzrósł z 0,890 do 1,047, a stosunek niebieskiego do zieleni — z 0,672 do 0,823. Schaller podał, że w tych warunkach kanał niebieski nadal pozostawał zaniżony o około 17%. W relacji opublikowanej 15 października 2026 roku napisał, że poprawki jądra wysłał do Kate Hsuan, a zmiany libcamera sprawdzał Wim Taymans przed ich zgłoszeniem.

Późniejszy hw-harness i rola człowieka

Ogólny hw-harness Schaller opisał po tych dwóch projektach; do pierwotnych prac używał własnych skryptów, a nie późniejszej, uniwersalnej wersji narzędzia. Założony przebieg pracy polega na zapisaniu aktywności sterownika producenta w maszynie wirtualnej Windows, przechwyceniu ruchu USB po stronie Linuksa za pomocą usbmon, powtórzeniu operacji ze sterownikiem linuksowym i porównaniu śladów. W przypadku urządzeń bez dostępnej magistrali, takich jak wewnętrzne kamery MIPI, podejście przewiduje inspekcję po stronie Windows.

W obu opisanych projektach to człowiek wybierał, co zbudować, i sprawdzał rezultat na rzeczywistym urządzeniu; Claude Code pomagał w analizie i pracy nad zmianami.