Według relacjonowanego planu SpaceX punkty przechwycenia Super Heavy i Starship dzieli 22 godziny, 25 minut i 59 sekund. Pierwszy wyznaczono na T+00:06:35, drugi na T+22:32:34. To różnica między planowanymi punktami harmonogramu, liczonymi od startu.
Dwa planowane przechwycenia w ramach jednej misji
| Pojazd | Planowany punkt przechwycenia | Kolejność w misji |
| Super Heavy | T+00:06:35 | Pierwszy |
| Starship | T+22:32:34 | Po długim locie orbitalnym |
T+ oznacza czas liczony od startu. Zestawienie pokazuje, że plan przewidywał dwa powroty na różnych etapach misji, a nie jedną wspólną sekwencję przechwycenia.
W Flight 15 kluczowy jest odstęp między powrotami: Super Heavy miało wrócić krótko po starcie, a Starship dopiero po długim locie orbitalnym.
Co plan zakładał dla obu powrotów
Relacjonowany plan przewidywał powrót Super Heavy i Starship do Starbase w Teksasie, gdzie miała przechwycić je wieża startowa. Flight 15 miał być pierwszą planowaną próbą powrotu i przechwycenia boostera Super Heavy V3. Wcześniejsze przechwycenia dotyczyły trzech boosterów Super Heavy V1; dwa z nich poleciały później ponownie.
Planowany profil Starship obejmował około 14 okrążeń Ziemi na wysokości około 275 km i ponad 22 godziny lotu. W ramach misji planowano też rozmieszczenie 26 satelitów Starlink V3. Powrót Starship do wieży miał zależeć od oceny zespołu kontroli lotu, czy sprawne są systemy potrzebne do wejścia w atmosferę, końcowego odpalenia silników i podejścia do wieży.
Przygotowania boostera do Flight 15 obejmowały pełnoczasową próbę statyczną z 33 silnikami, opisaną wcześniej przez NeoTeo w relacji z testu Super Heavy.
Relacjonowany termin startu
Relacje opublikowane 8–9 listopada wskazywały 13 listopada 2026 r. jako najwcześniejszy termin startu. 75-minutowe okno miało rozpocząć się o 16:45 czasu środkowego w Teksasie. Podawany harmonogram zależał od zgody organu regulacyjnego i mógł się zmienić.
