W tych dniach nie sposób zapomnieć o niezwykłej historii Stanislava Petrova, radzieckiego podpułkownika, który dzięki swojej inteligencji, percepcji i instynktowi potrafił rozpoznać fałszywy alarm i uratować świat przed katastrofą nuklearną. Jednak po obu stronach byli ludzie, którzy dzięki solidnej obronie utrzymywali delikatną równowagę pokoju w bardzo skomplikowanych czasach. Dotyczy to również grupy inżynierów z Eastman Kodak, którzy współpracowali przy opracowaniu i działaniu jednego z najbardziej udanych programów szpiegowskich i fotografii satelitarnej.
Rok 1963 i wyścig kosmiczny
Rok 1963. Beatlesi wydali swój pierwszy album (Please Please Me), a film The Birds Alfreda Hitchcocka podbił kina, a wyścig kosmiczny trwał w pełni. Rosjanie umieścili na orbicie Valentinę Tereshkovą w czerwcu (dokładnie 16.), a kilka dni później ustanowiono linię bezpośrednią Moskwa-Waszyngton w próbie uniknięcia incydentów podobnych do kryzysu kubańskiego.
Programy szpiegowskie i rola Kodaka
Ale cena pokoju to wieczna czujność, co doprowadziło do przyspieszenia programów wywiadowczych, w tym różnych projektów rozpoznania satelitarnego. Seria Corona działała nieregularnie, a program Samos pozostawiał wiele do życzenia. Jednak wszystko zmieniło się wraz z uruchomieniem satelitów Gambit i interwencją titana fotografii tamtych czasów: Kodak.
Praca inżynierów Kodaka była naprawdę imponująca: system optyczny Gambita mógł uzyskiwać obrazy o średniej rozdzielczości 0,6–0,9 metra, a zgłaszano zdjęcia o rozdzielczości zaledwie 30 centymetrów, które wciąż są tajne.
Inżynierowie Kodaka pracowali zgodnie ze słynną zasadą need to know basis: wiedzieli, że to dla rządu, że jest to wysoce tajne (rodzina i przyjaciele całkowicie ignorowali, co robią) i że nie jest używane do lokalnej fotografii.
Kompensacja ruchu
Kompensacja ruchu była jednym z najtrudniejszych wyzwań, z jakimi musieli się zmierzyć ci inżynierowie. Rozwiązaniem było poruszanie kamerą lub poruszanie filmem; wybrali to drugie. Teraz pytanie brzmi: jak zdobywali zawartość?
Pamiętasz scenę z filmu Mroczny Rycerz, w której Batman ucieka z Lau przyczepionym do samolotu? To jest system odzyskiwania Fultona, który działa z celami na powierzchni. Satelity wyrzucały kapsułę z filmem, a samolot C-130 wykonywał manewr podobny do odzyskiwania Fultona, z tą różnicą, że łapał kapsułę w powietrzu. O ilu zdjęciach mówimy? W całym programie Gambit około 160 kilometrów filmu, czyli około pół miliona klatek.
Źródło: PetaPixel
