Drukarki 3D z każdą generacją zyskują na wytrzymałości i precyzji, ale wciąż nie są odporne na pewne okazjonalne awarie, które potrafią zepsuć skomplikowane projekty. To szczególnie frustrujące, gdy mamy do czynienia z długim wydrukiem – ostatnią rzeczą, jaką chcemy zobaczyć w projekcie trwającym 24 godziny (lub dłużej), jest drukarka pracująca w powietrzu, kilka centymetrów nad obiektem. Na szczęście uratowanie nieudanego wydruku 3D nie jest niemożliwe. Wystarczy podjąć kilka pomiarów, manipulować G-Codem i uzbroić się w ogromną cierpliwość…
„Drukarka drukuje w powietrzu”
Zanieczyszczenie filamentu zatykające dyszę, spadek napięcia, nieszczęśliwy wypadek w pobliżu urządzenia (płyny, zwierzęta, dzieci – nigdy nic nie wiadomo) i dziesiątki innych powodów mogą zepsuć wydruk 3D. Jedną z najgorszych rzeczy, jakie możemy zobaczyć, jest drukarka wykonująca „air printing” po kilku godzinach pracy. Ale poza początkowym szokiem, wcale nie wszystko stracone.
Ostatecznie druk 3D to gra współrzędnych: jeśli możesz określić ostatni punkt, w którym wydruk był poprawny, nic nie stoi na przeszkodzie, aby kontynuować od tego miejsca. Jednak łatwiej powiedzieć niż zrobić. Kanał CNC Kitchen opublikował wideo, w którym szczegółowo wyjaśnia niektóre dostępne opcje ratowania nieudanego wydruku 3D. Pierwsza rekomendacja to utrzymywanie podgrzewanego stołu, aby obiekt nie przesunął się ze swojej pozycji.
Naucz się ratować nieudany wydruk 3D
- Usuń wszystkie pozostałości ostatniej warstwy, która nie została wydrukowana. Powierzchnia musi być czysta i równa, aby kontynuować wydruk.
- Zmierz wysokość obiektu. Ten krok jest fundamentalny – najprawdopodobniej będziesz musiał użyć dwóch lub więcej suwmiarek, w zależności od kształtu projektu. Pomiar musi być prostopadły, od stołu do ostatniej wydrukowanej warstwy. Jeśli nie masz dostępu do suwmiarki, możesz użyć dwóch lub więcej metalowych linijek i wykonać wiele pomiarów, aby zmniejszyć ryzyko błędu.
- Inną drogą jest wykorzystanie cech geometrycznych obiektu do uzyskania pomiarów. Kluczem jest otwarcie G-Codu w przeglądarce G-Codu (twój slicer prawdopodobnie ma taką funkcję) i porównywanie warstwa po warstwie, aż znajdziesz właściwy punkt.
- Logicznie rzecz biorąc, sama drukarka może pomóc w określeniu wysokości obiektu. Musisz sprawić, aby drukarka wróciła do pozycji początkowej dla osi Z, nie uderzając ani nie przesuwając obiektu. Następnie wyczyść dyszę i umieść ją dokładnie nad ostatnią wydrukowaną warstwą. Ekran drukarki powinien pokazywać oś Z, albo możesz wysłać komendę M114 do sterownika, aby uzyskać odczyt. Porównując te trzy metody pomiaru, margines błędu w tym przykładzie wyniósł jedną dziesiątą milimetra (90,7–90,8 mm).
- Wznawiając wydruk, niektórzy użytkownicy wolą kontynuować od warstwy, która się nie udała, ale CNC Kitchen sugeruje kontynuowanie od „ostatniej warstwy + wysokości warstwy zdefiniowanej w wydruku”, aby uniknąć efektu podwójnego wytłaczania. W tym przypadku 90,8 mm + 0,2 mm warstwy, co daje łącznie 91 mm.
- Teraz czas na modyfikację G-Codu. To moment, w którym większość użytkowników się poddaje, ale G-Code jest łatwy do zinterpretowania, gdy zrozumiemy jego podstawowe komendy. W istocie szukasz komendy zmiany warstwy (w tym przykładzie G1 Z91.000), a następnie musisz usunąć wszystko pomiędzy tą linią a inicjalizacją drukarki. Zapisz zmodyfikowany kod i wgraj go ponownie do drukarki. Wydruk powinien przebiegać bez problemów, ale obserwuj jego postęp.
Co zrobić, gdy nie możemy wrócić do pozycji home osi Z?
Po raz kolejny zmierzenie wysokości obiektu jest krytycznym krokiem. Różnica polega na tym, że podczas edycji G-Codu musisz również usunąć komendę G28, która odpowiada za „home all”, ponieważ to Ty będziesz odpowiedzialny za ręczne zdefiniowanie pozycji startowej. Robi się to za pomocą programów takich jak Pronterface, które pomagają oszukać sterownik drukarki. Najpierw wykonaj home osi X i Y (komenda G28 XY), potem wprowadź M211 S0, aby wyłączyć ograniczenia programowe, umieść dyszę nad ostatnią warstwą i wprowadź G92 Z(ostatnia warstwa), aby zdefiniować Z. Uruchom ponownie wydruk, zawsze uważnie obserwując jego zachowanie. Wyłącz drukarkę, jeśli coś pójdzie nie tak. Wyczyść i spróbuj ponownie.
A jeśli obiekt oderwał się od stołu?
Jeśli obiekt stracił przyczepność, najlepszym rozwiązaniem jest zmierzenie jego wysokości, wczytanie oryginalnego modelu do ulubionego slicera, „wycięcie” tego, co już zostało wydrukowane, kontynuowanie reszty w nowym wydruku, a następnie sklejenie dwóch części w jedną. Istnieją bardzo dobre kleje do wydruków 3D, a jeśli twój początkowy pomiar jest dobry, praktycznie nie zauważysz różnicy.
Jak ratować nieudany wydruk 3D: podsumowanie
Nie ma wątpliwości: ratowanie nieudanego wydruku 3D jest skomplikowane, czasochłonne i zapewne będziesz musiał dostosować te zalecenia do swojej kombinacji oprogramowania, obiektu i drukarki… ale nie jest niemożliwe. Wszystko, co pozwala zaoszczędzić czas i filament, jest mile widziane.
CNC Kitchen na YouTube: Kliknij tutaj
