Rok 1968 przyniósł takie rzeczy jak debiut linii Hot Wheels, premierę 2001: A Space Odyssey, Traktat o nierozprzestrzenianiu broni jądrowej i Noc żywych trupów, ale także dał początek wielu naukowcom, którzy postanowili dokonać własnych przewidywań dotyczących jak będzie wyglądał świat za 50 lat. Ponad 800 z nich spotkało się w Hilton Midtown na Manhattanie, a to, co wyszło z tej konferencji, zostało opublikowane w książce zatytułowanej «Toward the Year 2018». Wraz z nadejściem roku 2018 internet postanowił przypomnieć sobie ten tekst, aby sprawdzić, w czym mieli rację.
Wyobrażenie sobie grupy naukowców i badaczy zebranych w maju 1968 roku w celu omówienia przyszłości nie wydaje się takie trudne. Być może pierwsze, co przychodzi nam do głowy, to solidne, akademickie środowisko, może nawet nieco surowe. Jednak spotkanie zorganizowane przez Foreign Policy Association z okazji jej 50-lecia napotkało wiele przeszkód. Martin Luther King został zamordowany kilka tygodni wcześniej, aktywizm znajdował się w jednym z najbardziej napiętych punktów, a praktycznie wszyscy byli pod obserwacją agentów federalnych z powodu klasycznych podejrzeń o „sympatię komunistyczną”. Mimo trudności tamtych czasów eksperci dokonali swoich przewidywań, które częściowo zostały zapisane, a następnie zredagowane w książce zatytułowanej «Toward the Year 2018»
Ogólnie rzecz biorąc, tekst nie pozostawia kamienia na kamieniu. Wśród najbardziej oczywistych błędów znajdujemy, że przyszłość energii miała być zdominowana przez reaktory powielające (co nigdy nie nastąpiło), możliwość rzucania huraganów jako amunicji na wrogie floty oraz eliminację błyskawic pod koniec lat 80. Mimo to każdej pomyłce zdają się towarzyszyć przerażające trafienia. Meteorolog Thomas Malone (ten sam, który chciał pozbyć się błyskawic) zasugerował modyfikację klimatu na dużą skalę, spowodowaną wzrostem poziomu dwutlenku węgla. Innymi słowy, przewidział zmiany klimatyczne i globalne ocieplenie. Innym przykładem jest geofizyk Gordon F. MacDonald, który odrzucił możliwość załogowej eksploracji międzyplanetarnej, ogłosił „koniec politycznej użyteczności” programu Apollo oraz znacznie głębsze zainteresowanie technologią satelitarną, mającą na celu przekazywanie informacji na cały świat, umożliwienie rozwoju telewizji i badanie klimatu.
Do tego dochodzą masowe sieci światłowodowe, dostęp za pomocą urządzeń mobilnych i utrata prywatności. Ekspert od nauk społecznych Ithiel de Sola Pool opisał manipulacyjny potencjał informacji przechowywanych w komputerach, a Anthony Oettinger wyobraził sobie „gigantyczny Memex” (koncepcja, która dziś jest częścią DNA sieci), do którego rządy miałyby problemy z przystosowaniem się (!). Mimo to przewidywania nie pozostały wolne od krytyki. Aktywista Arthur Waskow był bezlitosny: „Ci ludzie wyobrażali sobie przyszłość, ale robili to w taki sposób, że nadal pozostawali u steru w tej przyszłości, ukształtowanej według korporacyjnych i kapitalistycznych parametrów lat 60. i 70.”
