Paul Verhoeven, filmy azjatyckie, światowy kryzys piasku, przygnębiające jedzenie przyszłości, mrok i hiperrealizm. Chcesz więcej? Dobrze, lecimy szybko, bo dziś zrobiło mi się bardzo późno, żeby wrzucić Polecane Linki Tygodnia. Miłej lektury!
W poszukiwaniu rozwiązań światowego kryzysu piasku: "W sadze science fiction Dune akcja toczy się na Arrakis, pustynnej planecie spowitej piaskiem, na której potężne rodziny walczą o kontrolę nad wydobyciem przyprawy, najcenniejszej substancji we wszechświecie. Na naszej planecie, zdominowanej przez oceany, wydobywa się sam piasek. W pewnym sensie jest to najcenniejsza stała substancja naszego świata, ponieważ nasze budynki, infrastruktura i duża część nowoczesnej technologii są dosłownie zbudowane z jego ziaren."
Jedzenie przyszłości jest przygnębiające, ale niestety konieczne: "Jeśli lubisz jeść, jeść dobrze, korzystając z szerokiej oferty produktów kuchni krajowej czy międzynarodowej, przyszłość nie jest dla Ciebie. Trudno to powiedzieć, ale im szybciej to zaakceptujesz, tym lepiej. (…) Przetestowaliśmy przyszłościowe jedzenie dzięki biodrukowi oraz produktom roślinnym lub hodowli komórkowej. W skrócie: nie jest źle, ale to nie to samo, nawet w przybliżeniu. Przed nami jeszcze długa droga badań. Zwłaszcza dla miłośników mięsa, ryb i dań z produktów wysokiej jakości."
Jak potomkowie najbogatszego technologicznego milionera świata przestali być bogaci: "W 1973 roku 120 potomków milionera Vanderbilta spotkało się na rodzinnym zjeździe i żaden z nich nie był milionerem. Tymczasem 100 lat wcześniej Cornelius Vanderbilt (znany jako Komodor) był uważany za najbogatszego człowieka w USA i utrzymywał tę pozycję w latach 1850–1875. Ponadto po jego śmierci w 1877 roku jego syn William Henry Vanderbilt utrzymał tę pozycję najbogatszego człowieka w latach 1880–1885. Jednak jego potomkowie nie wyróżniają się bogactwem – co się stało?"
Neuropatia optyczna, lekarz, który rozwiązał zagadkę epidemii, która pozostawiła 50 000 Kubańczyków z problemami ze wzrokiem: "Podczas gdy Kuba zmagała się z poważnym kryzysem gospodarczym na początku lat 90. XX wieku, około 50 000 Kubańczyków cierpiało w pozornie niewytłumaczalny sposób na jakąś utratę wzroku. Początkowo władze sanitarne wyspy oraz eksperci Światowej Organizacji Zdrowia (WHO) uważali, że to infekcja wirusowa rozprzestrzeniająca się wśród kubańskiej populacji. Ale mylili się."
Czy przeciąć linę, aby przetrwać?: "W swoim pośpiechu Simpson poślizgnął się, upadł i złamał piszczel: dalsze życie nie zależało już od niego, lecz od empatii Yatesa. Nie byli przyjaciółmi, tylko przypadkową drużyną, paktem zawartym dla zaspokojenia pragnienia przygody. Yates mógł zostawić Simpsona tam na górze, obiecać, że wróci z pomocą, uciec, ratując własne życie. Ale tego nie zrobił. Simpson by umarł, a Yates by się uratował. Teraz obaj byli skazani na wspólną śmierć lub czekanie na cud i ocalenie."
Portsmouth Sinfonia, najgorsza orkiestra świata i dźwięk, który zdefiniował postanarchizm: "Kręgosłupem orkiestry był Gavin Bryars. Jego wykształcenie było głęboko akademickie, choć miał wielką fascynację naturą dźwięku, bardziej niż estetyką klasyki czy nawet popkultury. Bryars po raz pierwszy otworzył drzwi konceptualizmu w Portsmouth w 1970 roku za pomocą osobliwego ogłoszenia, które brzmiało mniej więcej tak: 1. Każdy może być częścią orkiestry. 2. Obecność na próbach była obowiązkowa. 3. Ci, którzy studiowali muzykę, nie mogli grać na swoim podstawowym instrumencie."
Sordydowe billboardy Times Square w latach 70. i 80. – kluby, sex shopy i kina porno: "W miarę jak miasto Nowy Jork zaczynało się rozwijać, Times Square przekształciło się w wielokulturowe centrum pełne teatrów, sal koncertowych, hoteli i luksusowych restauracji na początku XX wieku. Jednak to kultowe miejsce w Nowym Jorku przeszło wiele zmian wizerunku na przestrzeni czasu. W latach 70. i 80. XX wieku Nowy Jork przeżywał okres dekadencji, co odzwierciedliło się również na Times Square, które wypełniło się pokazami striptizu, klubami nocnymi, sex shopami, kinami porno i wszelkiego rodzaju rozrywkami dla dorosłych."
10 imponujących hiperrealistycznych dzieł, w które nie uwierzysz, że to sztuka: "Hiperrealizm stał się jednym z najbardziej fascynujących ruchów ostatnich dziesięcioleci zarówno w Stanach Zjednoczonych, jak i w Europie i na całym świecie. To nurt, który dąży do precyzyjnej i milimetrowej doskonałości, dając obrazy przypominające fotografie i rzeźby w dużej skali tak dokładne, że aż niepokojące. (…) Ten malarski nurt narodził się w latach 60. jako odpowiedź na nienasycone dążenie do doskonałości."
Gruźlica, kiła i wampiry: "Najwyraźniej Stoker zainspirował się historią Mercy Brown, projektując postać Lucy. Brownowie byli rodziną pięcioosobową mieszkającą w Rhode Island. Matka i najstarsza córka zachorowały na gruźlicę i zmarły. Wkrótce zachorował także syn, więc ojciec zdecydował się wysłać go do Colorado Springs, mając nadzieję, że klimat tego miasta poprawi jego zdrowie. Ale wtedy jego siostra Mercy zachorowała i zmarła. Syn wrócił do domu, choć jego zdrowie pogarszało się z dnia na dzień. Zdesperowany ojciec postanowił zastosować rytuał praktykowany w Nowej Anglii od końca XVIII wieku."
1899 – Kiedy śpiący się budzi (H.G. Wells): "Ale cały ten technologiczny rozmach nie poprawił w niczym fundamentów społeczeństwa czy polityki. I w tym aspekcie Wells wprowadza nowatorską ideę, przedstawiając dystopię, która odbiega daleko od utopijnego raju o socjalistycznym charakterze, jaki wyobrażali sobie inni autorzy gatunku (właściwie sam Graham, rozczarowany tym, co widzi, wspomina te książki, o których już pisaliśmy na tym blogu: „Wieści z Nikąd", „Kryształowy wiek" czy „Rok 2000: spojrzenie wstecz"). Przyszłość Wellsa nie stała się egalitaryzmem i sprawiedliwością społeczną ani interwencjonistycznym, wszechobecnym i opiekuńczym państwem, które życzliwie troszczy się o swoich obywateli. Wręcz przeciwnie."
Paul Verhoeven Wielki: "Poza gustami jego wkład w kulturę popularną jest oczywisty, a wpływ wielu jego filmów był widoczny na ekranach przez lata, a reżyserzy próbowali naśladować jego styl, ale nawet się do niego nie zbliżali. Trzy dekady bez potknięcia, które zasługują na hołd złożony z najlepszego, co ma ten holenderski łobuz, czyli przejrzenie prawie całej jego filmografii. Bo prawie wszystko, co nakręcił, jest dobre albo lepsze. Zobaczymy, kto ma karierę, która może się z nim równać."
Dwadzieścia azjatyckich filmów, przy których warto się zatrzymać: "Zamieszanie wokół tego serialu skłoniło mnie do refleksji nad wszystkimi azjatyckimi filmami, które widziałem przed tym serialem i które warto zobaczyć, nad wszystkimi azjatyckimi filmami, które wywołały zasłużone zamieszanie i odniosły kasowy sukces. Także nad tymi, które może przeszły bardziej niezauważone, ale zasłużyły na pochwały lub nagrody. Oto lista dwudziestu azjatyckich filmów, które warto obejrzeć. Jak zawsze lista jest subiektywna i skończona, więc wiele pomijam."
Wideo
WIDEO: Nagrobek z wideo, pokaz świateł z Matrixa, jak zrobić hologram ducha, szkielet wymiotujący, ćmy w zwolnionym tempie, dzisiejsze efekty specjalne, które nie były CGI, jak zrobić ciasteczko z "Squid Game", wspinaczka po budynku z drabiną, Paranormal Gativity, Psychosocial - Baby Shark Edition, wszystkie filmy Kurzgesagt (parodia), fraktal Newtona, prawdziwa liczba bestii, Skiercise!, jak naprawdę wyglądały dinozaury, orkiestrowy medley Iron Maiden, Game of Thrones na PS1, dziwny film krótkometrażowy z 1950 roku, pierwszy horror napisany przez boty. Chcesz więcej? Emulator TV z lat 60..
Galerie
GALERIE: Zakazane zabawki, loga przed i teraz, Chiny w XIX wieku, sztuka Alanny Vanacore, popularne postacie w wersji grozy, odurzone pająki NASA, 40 nagrodzonych zdjęć z całego świata, radzieckie sale kontrolne, kolorowe ilustracje dzikiej przyrody, najlepsze zdjęcia Royal Society of Biology 2021, figurki seryjnych morderców, ciasta z pomocą drukarki 3D, Animowane Wysypisko Tygodnia i Wizualne Wysypisko, żebyś miał dość obrazów.
Uff, skończyliśmy. Ale za tydzień będzie więcej. Dzięki za wizytę i do zobaczenia!
