W 1991 roku komputery domowe rozwijały się w naturalnym tempie, zyskując moc obliczeniową z każdą nową generacją. Lepsza grafika i dodatkowa pamięć pozwoliły ówczesnym programistom rozwinąć skrzydła. Francuz Éric Chahi należał do tego wyjątkowego grona i w ciągu dwóch lat stworzył jedną z najlepszych gier platformowych w historii: Another World. Dzięki kinowej dynamice, szerokiemu wykorzystaniu wielokątów i precyzyjnie wstawionym przerywnikom filmowym, Another World przedstawia wspaniałą historię pełną napięcia i tajemnicy… bez ani jednej linijki dialogu.
Niektórzy programiści niechętnie wracają do swoich wcześniejszych prac, woląc skupić się na nowych projektach. Są jednak i tacy, którzy postanowili udokumentować swoje oryginalne dzieła i podzielić się z publicznością nieznanymi szczegółami. Jednym z nich jest Éric Chahi, geniusz stojący za takimi tytułami jak Future Wars, Heart of Darkness, From Dust, Paper Beast, a przede wszystkim Another World – prawdopodobnie najważniejsze dzieło jego kariery.
Dzięki sukcesowi Future Wars i otrzymywanym tantiemom Chahi mógł pracować nad Another World bez presji wydawcy przez dwa lata, ale nie oznacza to, że proces był prosty. Choć Chahi nigdy nie stracił motywacji, długie sesje pracy (10, 12, 16 godzin dziennie) sprawiły, że myślał, iż nigdy nie zobaczy światła w tunelu. Jednak opinie kolegów i wczesne recenzje szybko potwierdziły, że podąża właściwą drogą. W 1991 roku Another World ujrzał światło dzienne, a nawet przekroczył ocean z lekką zmianą nazwy… Out of This World.
Another World: lustro do innego świata
Chahi definiuje science fiction jako „wiele luster” naszego świata, przez które każdy autor może eksplorować własną wizję przyszłości, technologii i fantazji. I Another World pokazuje to od pierwszej minuty, gdy profesor Lester Knight Chaykin wjeżdża do laboratorium swoim fantastycznym Ferrari 288 GTO. Nie wiemy nic o Lesterze poza tym, że jest fizykiem mającym dostęp do synchrotronu, pracującym w środku nocy, w obliczu nadciągającej burzy. Jego jedynym towarzystwem są systemy bezpieczeństwa, kable, światła i okazjonalny napój w puszce. Samotność jest fundamentalnym elementem Another World, w pewnym sensie odzwierciedlającym to, co Chahi czuł podczas jej tworzenia.
I nagle chaos. Przyspieszone cząstki synchrotronu połączone z energią błyskawicy uderzają w biurko Lestera, wysyłając go do… innego świata? innego wymiaru? Sekundę wcześniej czekał na dane przed holograficznym monitorem, a za chwilę pojawia się pod wodą, w czymś, co wygląda jak gigantyczny basen. Wyjście z wody jest mylące, ale szybkie, a my otrzymujemy pierwsze odbicie w lustrze Another World: dziwne formacje skalne, silny wiatr i niebo z dwoma księżycami. Jakby tego było mało, Lester nie jest już sam.
Świat zamieszkują agresywne, niebezpieczne, jadowite i przede wszystkim głodne stworzenia. To właśnie tutaj filmowy aspekt Another World ujawnia swój pełny potencjał: Nie ma interfejsu, nie ma HUD-a, nie ma energii ani zdrowia. Nie mamy ekwipunku ani licznika żyć. Lester jest tak samo ludzki, kruchy i wrażliwy jak każdy z nas. Jedyną uprzejmością, na jaką pozwala sobie gra, jest seria kodów umożliwiających powtarzanie poziomów – i nic więcej. Śmierć jest częścią nauki w Another World i uwierz mi, że będziesz się uczyć.
Do tego dochodzi gatunek dominujący – grupa wrogich kosmitów podzielona na pozorną klasę wojowników, samice w haremach i niewolników skazanych na zamknięcie, przymusową pracę i arenę walki. Ale nawet w tak wrogim środowisku Lesterowi udaje się nawiązać coś na kształt przyjaźni z niewolnikiem o imieniu „Buddy”, zamkniętym w tej samej klatce. Sam Chahi mówi, że Another World to gra o przyjaźni, a jej pielęgnowanie jest niezbędne: Jedynym sposobem na postęp w niektórych sekcjach jest pomoc i ochrona Buddy'ego.
Po całej grze można dostrzec główne wpływy i źródła inspiracji dla Chahi – od Diuny Franka Herberta po serię Hyperion Dana Simmonsa, przez Franka Frazettę, Richarda Corbena (jego sztuka w Heavy Metal była czystym ogniem), Zdzisława Beksińskiego i samego Akirę Toriyamę (jeśli przyjrzysz się uważnie, naładowana broń Lestera to mini kamehameha). Podobnie Another World stymulował kreatywność innych gigantów branży, zwłaszcza po drugiej stronie świata: Hideo Kojima (Metal Gear) i Fumito Ueda (Shadow of the Colossus) w mniejszym lub większym stopniu cytowali Another World, a Keiichiro Toyama, twórca Silent Hill, podkreślał wpływ pierwszej sceny, kiedy Lester zostaje „pochłonięty” przez inny świat.
„A co, jeśli chcę go na Windows?”
Chociaż może się to wydawać nieprawdopodobne, MS-DOS nie był pierwszym środowiskiem, w którym zadebiutował Another World. Chahi początkowo skupił się na platformach Amiga i Atari ST, a port na PC powstał w 1992 roku dzięki pracy Daniela Moraisa. Jedna z oficjalnych stron Another World zawiera fantastyczne szczegóły na temat trudności przenoszenia gry na różne konsole, w tym spór z Interplay o muzykę do Super NES i Mega Drive (do tego stopnia, że powstał „nieskończony faks” z napisem „Zostawcie oryginalną muzykę!”), a także cenzurę zażądaną przez Nintendo dla krwi i nagich kosmitów (usunięto po trzy piksele w każdym przypadku).
Jeśli chcesz zagrać w Another World teraz, zarówno GOG, jak i Steam oferują wersję „20th Anniversary” z lepszą grafiką i efektami dźwiękowymi. Inną możliwością jest skorzystanie z zasobów emulacji i streamingu w Internet Archive, a jeśli masz już dostęp do oryginalnych plików, wystarczy załadować je do DOSBoxa. Jeśli wiesz, co robisz, gra trwa mniej niż pół godziny, ale to przygoda, której nie można przegapić i zdecydowanie warta Twojego czasu.
