Welkom bij de 400e aflevering van onze wekelijkse links! Deze week: een bot die porno kijkt zonder het te begrijpen, de slavernij achter manga-artiesten, een bezoek aan een sekspoppenbordeel, architectonische dystopieën van 2017, ruimteverovering, mensen die hun huis niet kunnen verlaten, en een dode door pornotijdschriften. Oh yeah!
Deze bot brengt de hele dag door met het beschrijven van porno zonder te weten waar hij het over heeft: "Maar wat gebeurt er als we een kunstmatige intelligentie gebruiken met 'visueel vermogen' bij het beschrijven van pornofilms? Dat is wat een ingenieur genaamd Brian Moore voorstelt; hij heeft een bot gemaakt die de AI van Microsoft gebruikt om Pornhub te bekijken en te interpreteren. Het project, genaamd Robot Porn Addict, valt binnen het zogenaamde Stupid Hackathon. Het is een eendaags evenement waarin deelnemers ideeën presenteren die 'absoluut geen waarde' hebben, behalve misschien dat ze leuk zijn voor de makers en de aanwezigen."
Windows en Mac, wie kopieerde van wie? Bill Gates vertelt de waarheid 34 jaar later: "Bill Gates heeft gesproken over de ware oorsprong van de grafische interface; maar als je iets weet over die tijd, zal zijn antwoord je misschien niet verbazen. Mac of Windows, wie was de uitvinder van de grafische interface? Afhankelijk van welke fan je het vraagt, krijg je een ander antwoord; niet verwonderlijk, want beide systemen hebben decennialang gestreden om de desktopmarkt te veroveren. Bill Gates beantwoordt de vraag van één miljoen."
Waarom we ruimteverovering nodig hebben om vooruit te komen: "Ondanks dat we constant omringd worden door ruimtetechnologie die het leven van miljarden mensen heeft verbeterd, zijn er nog steeds mensen die ruimteverkenning beschouwen als tijd- en geldverspilling. Het is paradoxaal dat dezelfde commentatoren die keer op keer het nut van ruimteverkenning in twijfel trekken, geen dag kunnen zonder een van de uitvindingen en ontwikkelingen die eruit voortkomen, zonder het te weten."
"Ik heb sinds 2016 mijn huis niet verlaten": Het drama van mensen met een angststoornis: John is afhankelijk van de zorg van zijn moeder, een 70-jarige gepensioneerde vrouw, die steeds meer aandacht aan hem moet besteden omdat de mix van stoornissen die hij heeft hem niet in staat stelt te voorspellen wanneer hij een aanval zal krijgen. "Mijn toestand is de laatste jaren op en neer gegaan", legt hij uit. "De oorspronkelijke diagnose was in 2011, maar ik kreeg vorig jaar een zeer ernstige terugval en tijdens de laatste zes maanden van het jaar was ik erg ziek en duizelig. Mijn moeder nam me mee in de auto voor een half uurtje, we konden een rondje rijden of naar de winkels gaan, maar vaak kreeg ik, bij het betreden van de winkels, zeer hevige aanvallen van duizeligheid. Dus deden we dat tegen het einde van het jaar steeds minder." Het is een ernstig probleem, waar ik geen grap over zou moeten maken, maar in ieder geval als waarschuwing voor John...
De slavernij achter de manga die we consumeren: Via de blog van Mayu Shinjo komen we een andere ervaring tegen, die van een professionele mangaka die uiteindelijk stopte met de industrie omdat ze de extreme druk en uitbuiting die ze zelf aan de kaak stelt niet langer aankon. De Japanse vertelt hoe haar relatie met haar redacteur was, de persoon die in principe werk aan de tekenaar geeft en ervoor zorgt dat deze een minimale kwaliteit levert. De redacteur overschrijdt echter zijn boekje met de mangaka tot hij bovenmatig eist, zonder limiet: "een situatie waarin de mangaka zes maanden lang 120 pagina's per maand produceert, zonder naar buiten te kunnen of boodschappen te doen, en gemiddeld drie uur per nacht slaapt".
Zo bracht ik een uur door met een pop voor 80 euro in het bordeel van de sekspoppen: In werkelijkheid is de gelijkenis met een mens verbazingwekkend. Zozeer dat ik denk gangreen in haar armen te zien. "Oh nee, dat komt omdat de vorige klant heeft gevraagd haar in het zwart te kleden en het lijkt erop dat de kleding is afgekleurd", verontschuldigt Gina zich (weer). "En die gebroken borst?", vraag ik. Ze laat hem zien: "Niets, zo goed als nieuw. Het heeft een klein litteken. Het was een hele lange en grote klant. Ik denk dat hij haar in elkaar heeft geslagen." Ik merk ook dat ze bij het maken de retina's niet goed hebben gekalibreerd en dat ze scheel is. Erectie geannuleerd.
De beste architectonische dystopieën van 2017, zo stellen we ons onze toekomst voor: Het plannen van de ontwikkeling van ons leven in de toekomst is een terugkerend thema in de kunstgeschiedenis. Zo zagen we bijvoorbeeld aan het einde van de 19e eeuw hoe ons heden werd voorgesteld, in een oefening van retrofuturisme die vandaag de dag net zo naïef als vermakelijk lijkt. Maar hoe zullen mensen over honderd jaar onze gedachten over de toekomst bekijken, over hoe de wereld er over nog eens honderd jaar uit zal zien? Dat is moeilijk te zeggen. Misschien moeten ze beginnen met Fairy Tales, een wedstrijd georganiseerd door het National Building Museum, Blank Space en de American Institute of Architecture Students, enkele van de belangrijkste architectuurverenigingen ter wereld, waarin diverse studenten en veelbelovende architecten een dystopische toekomst ontwerpen rond het thema architectuur.
We hadden het mis over hoe de Apocalyps eruit zal zien op de dag dat een asteroïde ons bereikt: "Een studie die is geaccepteerd voor publicatie in Meteoritics and Planetary Science suggereert dat de meeste doden die een voldoende grote asteroïde zou veroorzaken, zouden worden veroorzaakt door de luchtexplosie die bij het binnendringen van de atmosfeer ontstaat, of de asteroïde nu in de lucht uiteenvalt of het oppervlak raakt. Het iets minder vreselijke nieuws is dat de schokgolf van de moordende asteroïde dicht bij een dichtbevolkt stedelijk gebied zou moeten plaatsvinden om dat effect te hebben." Oh, dan ben ik gerustgesteld.
Wetenschappers ontdekken "sporen" die de geschiedenis van het leven op aarde herschrijven: "We hebben carbonaten, apatiet en organisch materiaal in de structuren gedetecteerd, en korrels waar de reductie van biologisch organisch materiaal en de microben in de sedimenten blijkt", legt Matthew Dodd, onderzoeker aan het University College London en het London Center for Nanotechnology, uit aan Hipertextual. De wetenschappers gebruikten een lasertechniek om te bepalen dat de structuren werkelijk het oudste bewijs van leven op aarde zijn. De microfossielen, met een diameter gelijk aan de helft van de dikte van een mensenhaar, zijn 300 miljoen jaar ouder dan de oudst bekende structuren tot nu toe: stromatolieten die enkele maanden geleden in Groenland werden gevonden.
Nooit, nooit was er een stad zo smerig als Londen in 1858: "Er was een tijd dat de stad Londen zo slecht rook dat er geen plek op aarde smeriger was. De geur was zo doordringend dat zelfs het Parlement stilgelegd werd. De ontknoping betekende een van de grootste vooruitgangen op het gebied van stedenbouw in de geschiedenis. Het was wat de grote stank werd genoemd. Het begon allemaal in de zomer van 1858, een extreem hete zomer. Daar kwam nog een groot probleem in de stad Londen bij: de weerzinwekkende stank van menselijke uitwerpselen die boven de rivier de Theems hing. Een geur die doordrong in de heilige zalen van de parlementskamers en zelfs enkele zittingen stopte."
Hersengolven: "Denkt je brein soms na over de prachtige machine die het is? Het mijne wel. Het denkt met elektrische impulsen van neuron naar neuron. Die impulsen gebeuren met een bepaalde frequentie, afhankelijk van wat er om me heen en in de rest van mijn lichaam gebeurt, en dat heeft gevolgen voor mijn humeur en gedrag. Als inleiding op dit zeer complexe onderwerp, laten we het een beetje over golven hebben..."
De obsessie met geluk en hoe het je bestaan kan verbitteren: "Geluk kan bitter zijn. Meer dan een oxymoron, bevat de zin een waarheid die elke dag duidelijker wordt. We zijn overgegaan van het discreet zoeken naar geluk naar het overal verkondigen op sociale media. Reclame heeft het gecommodificeerd en bedrijven hebben het omgevormd tot een instrument om meer productiviteit te bereiken. De tirannie van het schattige en positieve is onze mokken, onze kleding en ons leven binnengedrongen. Er is een sociale druk om gelukkig te zijn, of om dat te lijken, die er vroeger niet was. En dat maakt ons niet gelukkiger. Eerder het tegenovergestelde."
VIDEO'S: Boze octopus, de drie regels van levende animatie, grove grappen, compilatie van WINS, de Cambodjaan die een vliegtuig bouwde met YouTube-tutorials, wilde boomstammen monteren, een familie bevers, adamantium klauwen verpletteren, een smoothie met 500 Tic Tacs, gebouwbeklimmingsteam, een schommel met ingebouwde motor, acteurs die hadden kunnen deelnemen aan Game of Thrones, The Waterpark - Cyanide & Happiness, achtervolging door de politie eindigt op beestachtige wijze, trailer van de nieuwe Duck Tales, Verdienen robots rechten?, trucs bij het poolen, hond die zijn eigen eten koopt, optische illusies, Skywatch en de korte film Precipicio.
GALERÍA: Uitstekend horrorverhaal (lijkt cliché, maar wacht op het einde), huisdieren uit de Eerste Wereldoorlog, de cosplay van Kiera, het "huis" dat in een zak past, diertje dat een fietser volgt, de tanks van Fort Knox, zwemmen met geesten, de surrealistische foto's van Erik Johansson en de geschiedenis van de Chinese snuisterijen.
Deze week bij NeoTeo: Het beste van NeoTeo, zoals altijd, in een paar regels. Fergality (supergeheime fatality van Mortal Kombat II), hoe ze speelgoed maken in Chinese fabrieken, de toekomst van 5G, een besturingssysteem opgeslagen in DNA, SpaceX zal in 2018 om de maan orbiten (of dat zegt hij tenminste), de terugkeer van de Nokia 3310 voor $52, hoe je je USB-poorten beschermt, de nieuwe robot van Boston Dynamics, Raspberry Pi Zero W, Geforce GTX 1080 Ti, Radeon RX Vega, Teracopy 3.0, veilige overdrachten met TOR, hoe je virussen analyseert voordat je ze downloadt, bespioneer je eigen pc, Cloudbleed, de laatste online veiligheidsramp, software die al sinds 1958 wordt gebruikt, de 100 meest bezochte websites, bouw de geëlektrificeerde klauwen van Wolverine, de optische illusie van aardbeien die niet rood zijn, de odyssee van de speler die bijna alle NES-spellen van Nintendo uitspeelde, Turok 2: Seed of Evil, de slechte smaak van de cartridges van de Nintendo Switch, de geschiedenis van Nintendo en mobiele spellen van de week.
