Een zending van ongeveer 1.000 boeken, besteld via Biblio en gevolgd met een Apple AirTag, kwam volgens een onderzoek terecht bij Amazons LAS8-faciliteit in de buurt van Las Vegas. Werknemers beschrijven daar een interne operatie met de naam VGT3, waar boekbanden worden verwijderd en losse pagina’s door scanners gaan. Het fysieke boek is daarna niet meer bruikbaar. De koppeling met een specifiek Amazon-AI-model of dataset is echter niet vastgesteld.
De zending naar LAS8
De AirTag bewees vooral waar de zending terechtkwam: bij de Amazon-faciliteit LAS8 in de regio Las Vegas. De tracker toont niet op zichzelf wat er daarna met precies dat gevolgde boek gebeurde en koppelt het evenmin aan een bepaald AI-model.
Dat onderscheid is belangrijk, want een route is nog geen volledige productieketen. Wel past de bestemming bij de beschrijving van VGT3, een interne operatie waar werknemers naar verluidt boeken ontvangen en verwerken. De zending telde ongeveer 1.000 boeken; dat getal moet niet worden verward met een afzonderlijke bestelling van 5.000 boeken die door een boekverkoper werd beschreven.
Wat VGT3 volgens werknemers doet
Volgens werknemers worden boeken eerst aan de hand van hun ISBN of barcode geïdentificeerd. Daarna wordt de band of rug doorgesneden, zodat de losse pagina’s sneller door industriële scanners kunnen. De fysieke exemplaren worden vervolgens weggegooid of raken door het mengen van de losse pagina’s niet meer opnieuw samen te stellen.
Een video over het onderzoek toont de route van de zending, de locatie van LAS8 en het VGT3-embleem. Ook is een demonstratie te zien waarin een boekrug wordt doorgesneden. Dat beeld ondersteunt de beschreven werkwijze, maar het is geen bewijs dat een specifiek exemplaar uit de gevolgde zending op die manier is verwerkt.
De keuze voor het beeldmerk is opvallend: een dinosaurus verscheurt een geopend boek, met de aanduiding VGT3 erboven. Het logo documenteert de identiteit van de beschreven operatie; het bewijst niet zelfstandig wat er met alle boeken binnen de faciliteit gebeurt.
Amazon noemt geen AI-model
Amazon heeft verklaard dat het boeken via commerciële kanalen koopt om de producten en diensten voor klanten te ontwikkelen en te verbeteren. Die verklaring bevestigt niet dat VGT3 boeken voor AI-training verwerkt. Ook noemt Amazon geen model, dataset of verdere datastroom waarin de gescande tekst terechtkomt.
De nuchtere conclusie is daarom tweeledig: het beschreven scanproces en de vernietiging van de fysieke exemplaren worden door werknemers gemeld en door visueel materiaal ondersteund; de precieze bestemming van de digitale inhoud blijft onbekend. De formulering dat Amazon boeken voor AI-training vernietigt, gaat dus verder dan wat Amazon zelf in zijn reactie bevestigt.
Zeldzaam is niet automatisch onvervangbaar
Het woord ‘zeldzaam’ vraagt om enige voorzichtigheid. De boeken worden in de berichtgeving omschreven als oud, uit druk of moeilijk verkrijgbaar, maar er is geen volledige titellijst gepubliceerd. Daardoor is niet aangetoond dat een uniek overgebleven exemplaar of een onvervangbare editie is vernietigd.
Dat maakt de conserveringsvraag niet onbelangrijk. Een boek dat lastig te vinden is, kan waardevol zijn voor onderzoekers of lezers zonder de allerlaatste bestaande kopie te zijn. Tegelijk is er een groot verschil tussen een uitverkochte paperback, een beperkte oplage en de enige bekende overgebleven editie. Voor de gevolgde zending is dat onderscheid niet op titelniveau vastgelegd.
Scannen zonder vernietigen kan
Boeken digitaliseren hoeft technisch niet te betekenen dat de band wordt doorgesneden. De Google Books-aanpak wordt in de aangeleverde vergelijking genoemd als voorbeeld van grootschalige, niet-destructieve scanning, waarbij boeken na het scannen konden worden teruggegeven.
Dat bewijst niet welke methode sneller of goedkoper is bij de schaal van VGT3. Het laat wel zien dat destructief scannen niet de enige beschikbare aanpak is.
| Aanpak | Fysieke behandeling | Relatie met AI of digitalisering |
| Gemelde VGT3-werkwijze | Boekband of rug wordt verwijderd; losse pagina’s worden gescand en de fysieke kopie gaat verloren. | De operatie wordt in verband gebracht met AI-trainingsdata, maar een specifiek model of dataset is niet genoemd. |
| Project Panama van Anthropic | In de aangeleverde rechtszaakcontext wordt destructief scannen van gedrukte boeken beschreven. | Dit is een afzonderlijke casus rond Anthropic en vormt geen bewijs voor Amazons datastroom of juridische positie. |
| Google Books | Gespecialiseerde scanners digitaliseren boeken zonder de band door te snijden; boeken kunnen worden teruggegeven. | Voorbeeld van niet-destructieve grootschalige digitalisering. |
De aparte vergelijking met Anthropic
Anthropic komt in deze discussie naar voren als een vergelijkingspunt, niet als uitleg voor Amazons operatie. In de juridische context rond Project Panama wordt onderscheid gemaakt tussen legaal verkregen boeken en een aparte verzameling met illegale kopieën. Dat onderscheid zegt niets over de herkomst, verwerking of juridische status van de boeken bij VGT3.
Ook volgt uit de aangeleverde juridische informatie geen algemene regel dat elk legaal gekocht boek na het scannen moet worden vernietigd. De praktische keuze om een band door te snijden kan dus niet zonder meer als een wettelijke verplichting worden gepresenteerd.
Wat weten we nu wél?
De sterkste conclusie is concreet: een met een Apple AirTag gevolgde zending van ongeveer 1.000 boeken bereikte Amazons LAS8-faciliteit bij Las Vegas, waar werknemers een destructief scanproces bij VGT3 beschreven. Amazon bevestigde commerciële aankopen, maar koppelde die verklaring niet aan AI-training, VGT3, een model of een dataset.
Voor lezers die vooral willen weten of er een specifieke unieke titel is vernietigd, is het antwoord vooralsnog niet vast te stellen op basis van de beschikbare gegevens. En voor de bredere discussie geldt: de digitale toekomst hoeft niet automatisch ten koste te gaan van het fysieke origineel. Google Books toont dat ook niet-destructieve scanning op grote schaal mogelijk is. Dat is uiteindelijk de kern van de kwestie: niet alleen welke informatie in een AI-systeem belandt, maar ook welke fysieke cultuurgoederen onderweg verdwijnen.
