NASA maakte op 23 oktober 2026 bekend dat Artemis III in 2027 een bemande testmissie in een lage baan om de aarde moet worden. De vlucht is bedoeld om twee koppelingen van het ruimtevaartuig Orion te oefenen, niet om op de maan te landen. In het missieplan van NASA staan Blue Moon Mark 2 van Blue Origin en Starship Version 3 van SpaceX centraal.
Een eerdere uitleg over de geplande Artemis III-testvlucht schetste het algemene missieprofiel. NASA’s plan werkt nu uit wat de twee koppelingsproeven moeten beoordelen.
Twee koppelingen testen verschillende systemen
NASA plant een vlucht van ongeveer 14 dagen met vier astronauten: Randy Bresnik, Frank Rubio, Andre Douglas en ESA-astronaut Luca Parmitano. Blue Origin moet eerst de onbemande Blue Moon Mark 2 met de raket New Glenn lanceren. Dagen later volgt Orion met NASA’s Space Launch System (SLS), nadat Blue Moon is gecontroleerd. SpaceX’ Starship Version 3 voegt zich later bij de missie.
De twee rendez-vous, geplande ontmoetingen tussen ruimtevaartuigen in een baan, hebben verschillende doelen. Bij Blue Moon moet de bemanning het testvoertuig binnengaan en ongeveer twee dagen de cabine, bediening, atmosfeer, druk en levensondersteunende systemen beoordelen. Bij Starship blijft de bemanning in Orion; de koppelingstest duurt naar verwachting maximaal twee uur.
| Gepland onderdeel | Blue Moon Mark 2 | Starship Version 3 |
| Geplande testbaan | Cirkelbaan op ongeveer 439 km hoogte | Baan op 206 zeemijl, ongeveer 382 km hoog |
| Koppelingspunt | Een poort naast de bemanningscabine van Blue Moon | Het voorste koppelingssysteem van Orion lijnt uit met het systeem op de neus van Starship |
| Activiteit van de bemanning | Blue Moon binnengaan en ongeveer twee dagen systemen en cabine beoordelen | Niet aan boord gaan; de koppelingstest duurt maximaal twee uur |
| Beoordeling door NASA | Cabineomgeving, bediening, atmosfeer, druk en levensondersteuning | Bestuurbaarheid, communicatie, geïntegreerde software en het koppelen en ontkoppelen |
De testbanen zijn niet hetzelfde als Orion’s stabilisatiebaan
Orion begint volgens NASA in een elliptische baan met hoogten van ongeveer 30 bij 1.806 km. Daarna gaat het ruimtevaartuig naar ongeveer 556 km hoogte om thermisch te stabiliseren. Dat is een afzonderlijke fase van de vlucht. NASA plant Blue Moon in een baan van ongeveer 439 km en Starship op ongeveer 382 km, dus de twee testvoertuigen gebruiken verschillende banen.
Na de koppelingen zijn maximaal vijf dagen beschikbaar voor verdere proeven met Orion. Die kunnen onder meer tests met overlevingspakken en koppelingssensoren, akoestische en thermische metingen, onderzoek naar menselijke factoren en demonstraties van wetenschap en technologie omvatten. NASA plant ook onderzoek naar gezondheidsbeoordelingen van astronauten wanneer rechtstreeks contact met de vluchtleiding niet beschikbaar is. De missie moet eindigen met een landing van Orion in de Stille Oceaan voor de kust van Californië; NASA en de Amerikaanse marine zijn aangewezen voor de berging van capsule en bemanning.
