Plan opublikowany przez NASA 23 października 2026 r. zakłada, że Artemis III będzie w 2027 r. 14-dniową, załogową próbą na niskiej orbicie okołoziemskiej, a nie misją lądowania na Księżycu. Orion ma ćwiczyć dokowanie z Blue Moon Mark 2 i Starship Version 3. NASA przedstawia te testy jako przygotowanie do planowanych lądowań na Księżycu w 2028 r. Szczegółowy plan misji NASA opisuje dwie różne konfiguracje spotkania Oriona z pojazdami testowymi.
Wcześniej przedstawiliśmy ogólny plan orbitalnej próby Artemis III. Szczegóły misji pokazują, co załoga ma sprawdzić przy każdym z dokowań.
Blue Moon: wejście załogi i test kabiny
Najpierw Blue Origin ma wysłać pojazd testowy Blue Moon Mark 2 na rakiecie New Glenn. NASA planuje dla niego kołową orbitę na wysokości około 439 km. Pojazd ma móc pozostać na orbicie do 30 dni, co daje elastyczność w harmonogramie kolejnych operacji.
Po tym starcie, gdy Blue Moon zostanie uznany za sprawny, ma polecieć Orion z czterema astronautami na pokładzie. NASA planuje, że rakieta Space Launch System (SLS) wyniesie statek z Kennedy Space Center. Załoga ma przez pierwsze dwa dni sprawdzać Oriona, a następnie zadokować do Blue Moon i wejść do jego kabiny. Przez około dwa dni astronauci mają oceniać jej środowisko, elementy sterowania, atmosferę, ciśnienie i systemy podtrzymywania życia.
Załogę Artemis III NASA wyznaczyła spośród astronautów Randy Bresnik, Frank Rubio, Andre Douglas i Luca Parmitano. Po testach dokowania plan przewiduje do pięciu kolejnych dni na inne zadania, między innymi sprawdzenie skafandrów i czujników dokowania, pomiary akustyczne i termiczne, ocenę ergonomii oraz demonstracje naukowe i technologiczne. NASA uwzględnia też badanie oceny stanu zdrowia astronautów w okresach bez bezpośredniej łączności z kontrolą misji.
Starship: test dokowania bez wejścia załogi
Później w misji SpaceX ma wysłać testowy Starship Version 3 na orbitę o wysokości około 382 km. NASA planuje próbę dokowania z Orionem, która ma potrwać do dwóch godzin. Astronauci pozostaną w Orionie i nie wejdą do Starship.
W tej demonstracji NASA chce ocenić sterowność pojazdu, łączność, działanie zintegrowanego oprogramowania oraz dynamikę dokowania i odłączania. To inny zakres niż przy Blue Moon, gdzie załoga ma wejść do kabiny i sprawdzać jej warunki oraz systemy podtrzymywania życia.
Dwa dokowania, różne interfejsy i orbity
| Element próby | Blue Moon Mark 2 | Starship Version 3 |
| Dostawca i rakieta | Blue Origin, New Glenn | SpaceX, Starship |
| Planowana orbita testowa | Kołowa, około 439 km | Około 382 km |
| Interfejs dokowania | Port obok kabiny załogowej Blue Moon | Przedni system dokowania Oriona ma połączyć się z systemem na dziobie Starship |
| Działania załogi | Wejście do pojazdu i około dwa dni oceny kabiny | Załoga pozostaje w Orionie; test potrwa do dwóch godzin |
| Główne obszary oceny | Środowisko kabiny, sterowanie, atmosfera, ciśnienie i podtrzymywanie życia | Sterowność, łączność, zintegrowane oprogramowanie oraz dynamika dokowania i odłączania |
Orion ma wcześniej przejść na orbitę stabilizacji termicznej o wysokości około 300 mil morskich, czyli 556 km. NASA opisuje ją jako etap poprzedzający manewry spotkania. Orbity testowe Blue Moon i Starship są odrębne i niższe.
NASA planuje, że Orion wróci na Ziemię i woduje na Pacyfiku u wybrzeży Kalifornii; kapsułę i załogę mają odzyskać NASA oraz Marynarka Wojenna Stanów Zjednoczonych. Kolejną misją z planowanym lądowaniem załogowym na Księżycu ma być Artemis IV w 2028 r.; więcej o tym celu opisuje tekst o planowanym lądowaniu Artemis IV.
