Sommige mensen zeggen dat we, om de toekomst van auto's te kennen, naar het verleden moeten kijken, en ik denk dat ze helemaal gelijk hebben. In het afgelopen halve eeuw hebben we agressieve, aerodynamische, extravagante modellen gezien met een eenvoudigweg onberispelijke esthetiek. Veel van deze retrofuturistische auto's bleven nooit verder dan de conceptfase, maar hun ontwerpers hadden een meer gepolijste visie op de toekomst, die voor altijd gegrift stond in de hoofden van een hele generatie…
Het is geen toeval dat veel van deze auto's geassocieerd worden met namen als Bertone, Pininfarina of Colani. Het is ook geen toeval dat ze grotendeels het beroemde wigformaat of 'stuk kaas' delen, zoals ik ze noemde toen ik klein was. Hun wortels werden sterker in het begin van de jaren '70 en evolueerden snel tot werkelijk buitengewone ontwerpen, nog versterkt door kunstenaars van het kaliber van Syd Mead. Ja, sommige hedendaagse supercars benemen ons de adem, maar iets zegt me dat we nog veel van deze pioniers kunnen leren…
Lotus Esprit S1 (1976)
Na te zijn verschenen op de shows van Parijs en Londen, ging de Lotus Esprit S1 in 1976 in productie. Hoewel hij geen hulp nodig had om aandacht te trekken, explodeerde de populariteit van de Esprit S1 toen James Bond hem in een onderzeeër veranderde…
Lancia Stratos Zero (1970)
Zonder twijfel onderscheidt de Lancia Stratos Zero zich als een van de beste juwelen van Gruppo Bertone. In 2011 werd hij verkocht voor meer dan 760.000 euro en wordt hij beschouwd als een van de grote meesterwerken van het Italiaanse design. Herinner je de film Moonwalker van Michael Jackson? De Zero was daar.
Maserati Boomerang (1972)
Een creatie van Giorgetto Giugiaro, de Boomerang debuteerde op de Autosalon van Turijn in 1971 en bereikte een zekere productiestatus onder de Maserati Bora. Hij ging in 1974 in particuliere handen en kwam vanaf 1990 op verschillende evenementen weer opdagen. Louis Vuitton gebruikte hem in de reclame van zijn campagne 2014.
Mercury Antser (1980)
Volgens de fabrikant zou de Antser de auto zijn die de Amerikaanse vervoersbehoeften eind jaren '80 en daarna zou beantwoorden. Hybride aandrijving, ruimte voor vier passagiers (ook al lijkt het niet), een digitaal dashboard en geïntegreerde digitale kaarten wezen op een serieuze toewijding aan de toekomst die er nooit kwam.
Lamborghini Countach (1974)
Wat kunnen we nog toevoegen? Het is de Lamborghini van onze dromen. Degene die in de jaren '80 hersens deed smelten en die bijna iedereen als schaalmodel heeft gehad. Zijn vleugeldeuren gingen de wereld rond en velen imiteerden ze. Er werden bijna 2.000 Countach's gebouwd, ik heb er geen en ik ben verdrietig.
Pontiac Fiero (1983)
Veiligheidsproblemen, diverse recalls en nettoverliezen per eenheid markeerden de vijf productiejaren van de Pontiac Fiero, maar toch werden er bijna 400.000 eenheden verkocht… en het ziet er geweldig uit. Een youtuber begon in 2018 met het restaureren van een exemplaar, en dat is puur goud, dat mag je niet missen.
Porsche Tapiro (1970)
Volgens de legende werd het prototype van de Porsche Tapiro in 1972 gekocht door een Spaanse industrieel, en opgeblazen door activisten die protesteerden tegen het arbeidsbeleid van de eigenaar. Andere bronnen suggereren dat het een eenvoudig ongeluk was, en blijkbaar is hij nog niet gerestaureerd…
Alfa Romeo Carabo (1968)
Het begon allemaal met deze auto. Het wigdesign. De vleugeldeuren. Geïnspireerd door loopkevers transformeerden het felgroen met de exacte accenten van oranje de Alfa Romeo Carabo tot een uniek wezen, en het trekt nog steeds onze aandacht, 53 jaar later. Een wonder.
Ferrari Rainbow (1976)
De Rainbow markeerde de terugkeer van Bertone bij Ferrari na 15 jaar. Plannen om hem in productie te nemen bestonden nooit, dus werkte de ontwerper met volledige vrijheid, zonder de druk van het traditionalisme dat de Cavallino Rampante in die tijd koesterde.
Alfa Romeo Navajo (1976)
Sommige commentaren suggereren dat Bertone een aflevering van Battlestar Galactica zag en de Navajo creëerde, maar dit concept gaat twee jaar vooraf aan de serie. Gebouwd op een 33 Stradale, wist de Navajo een groot deel van zijn gewicht te verminderen dankzij het uitgebreide gebruik van glasvezel.
Nissan 270X (1970)
Nog een 'kind van de jaren '70', maar geboren aan de andere kant van de wereld. Ondanks zijn agressieve uiterlijk was de mechaniek niet noodzakelijkerwijs op hetzelfde niveau, want Nissan gebruikte zijn E10 Cherry als basis. Zijn ontwerp bleef echter niet onopgemerkt, en zelfs Matchbox voegde hem toe aan zijn Speed Kings-lijn.
Toyota EX-7 (1970)
Een andere fabrikant die hard aankwam op de Tokyo Auto Show van 1970 was Toyota, met de presentatie van zijn EX-7. In wezen probeerde Toyota te achterhalen hoe een supercar op basis van het ontwerp van zijn Toyota 7 eruit zou zien. De officiële blog van Toyota UK heeft een heel artikel gewijd aan dit opvallende experiment.
Ferrari Modulo (1970)
In januari 1970 had Ferrari een serie van 25 '512S' gebouwd voor het certificeringsproces en gaf een chassis aan Pininfarina. Het resultaat? Een droom uit het jaar 2050 waar we niet genoeg van kunnen krijgen. Weetje? Hij was oorspronkelijk zwart.
Ferrari 250 P5 Pininfarina (1968)
Hoewel er puristen van Ferrari waren die protesteerden tegen het vermeende loslaten van de traditionele ontwerplijnen, anticipeerde de 250 P5 Pininfarina alleen maar op de toekomst van het merk, met zijn vleugeldeuren en de motor bedekt met een glazen paneel.
BMW M2 Colani Concept (1981)
Een variant van de BMW M1, exclusief ontworpen door Luigi Colani voor Le Mans-coureur Jean Rondeau. In werkelijkheid was de auto slechts een voorstel, met een meer 'vloeibaar en vloeiend' profiel, afstand nemend van het wigformaat. Debuteerde op de Paris Motor Show van 1981.
Mazda Le Mans Prototype (1983)
Opnieuw zette Colani volledig in op zijn vloeibare visie, met de creatie van de Mazda Le Mans Prototype. Het plan was om een Wankelmotor te gebruiken die tussen de 960 en 1.400 pk kon leveren. De theoretische topsnelheid was 380 kilometer per uur… maar alles wijst erop dat hij nooit het asfalt raakte.
Ferrari Testa d’Oro (1989)
En op een dag maakte Colani een Ferrari. Zijn variant Ferrari Testa d’Oro is een echt beest, met 700 pk en een topsnelheid van 351 kilometer per uur, een record dat in 1992 werd gevestigd door coureur Mike Strasburg. In 2015 werd gespeculeerd over een verkoop voor meer dan 1,7 miljoen dollar.
Vauxhall SRV (1970)
Met als doel zijn profiel en imago te optimaliseren, creëerde Vauxhall de SRV in 1970 en kreeg daarbij een zeer interessant onderzoeksplatform. De auto was geïnspireerd op de voertuigen die in die tijd Le Mans domineerden, maar kon zonder problemen vier volwassenen vervoeren.
Mercedes-Benz C111-III (1977)
De derde versie van de C111 zag het licht in 1977, maar in plaats van mogelijkheden voor sportwagens te verkennen, had Mercedes-Benz één plan: snelheidsrecords breken. En dat lukte zeker, met negen geclaimde records.
Ford Probe I (1979)
De eerste van een brede samenwerking tussen Ford en Ghia, gekenmerkt door een diepe oliecrisis en de zoektocht naar efficiëntere ontwerpen. Gebouwd op het chassis van een Mustang, verklaarde Ford dat de Probe I een verbruik had van bijna 17 kilometer per liter brandstof.
Peugeot Quasar (1984)
De eerste conceptauto van het Franse bedrijf, de Peugeot Quasar, maakte zijn opwachting op de Paris Motor Show van 1984. Het interieur (met een CRT-monitor in het dashboard), bedekt met dieprood leer, viel meteen op tegenover het witte exterieur.
Mitsubishi MP-90X (1985)
Helaas is er niet veel informatie over de Mitsubishi MP-90X, behalve zijn verschijningen op de Tokyo Motor Show van dat jaar en de Geneva Motor Show van 1986. Aanraakbediening en CRT-schermen domineerden het interieur, samen met een stuurwiel dat rechtstreeks uit de sciencefiction leek te komen.
Chevrolet Express (1987)
Naast het verkennen van aerodynamische ontwerpen, stelde de Chevrolet Express het bedrijf ook in staat om te experimenteren met de AGT-5-turbine. Bovendien nam het prototype verschillende technologische oplossingen over om klassieke elementen te vervangen, zoals het gebruik van camera's en monitoren in plaats van spiegels.
Pontiac Pursuit (1987)
Twee deuren, vier zitplaatsen, geavanceerde elektronische besturing, ABS-remmen, 2-liter motor, 4 cilinders en 200 pk. De enige uitzondering in de technologische cocktail van de Pontiac Pursuit was de transmissie, handmatig en met vijf versnellingen. Hij verscheen in een film, weet je nog welke…?
DMC DeLorean (1981)
Natuurlijk. Als de DeLorean geen deel uitmaakte van deze lijst, zou ik achtervolgd worden door de autoriteiten. Over het algemeen is het een auto vol problemen die een vrij harde rijervaring geeft… maar dat maakt allemaal niet uit. De DeLorean zal altijd 'de toekomst' op vier wielen zijn.
