Op de ochtend van 22 oktober 1964 explodeerde een kernbom in de staat Mississippi. De ontploffing veroorzaakte geen oorlog en verhoogde de spanningen met de Sovjet-Unie niet, maar schudde (letterlijk) de inwoners van Lamar County op. Deze explosie maakte deel uit van een ondergrondse test in de Tatum-zoutkoepel, op ongeveer 820 meter diepte. Dankzij de magie van het web kunnen we nu genieten van historische beelden en getuigenissen van degenen die erbij waren.
Het begon allemaal met de ondertekening van het Verdrag tot gedeeltelijke stopzetting van kernproeven, geratificeerd door de Sovjet-Unie, het Verenigd Koninkrijk en de Verenigde Staten in 1963. Het sleutelwoord hier is "gedeeltelijk", omdat in de definitieve tekst de ondergrondse ontploffingen buiten beschouwing bleven. Kortom, een reeks meningsverschillen en de onmogelijkheid om met zekerheid te bevestigen of een land al dan niet ondergrondse proeven uitvoerde, blokkeerden de opname ervan. Een kleine fast-forward naar oktober 1964 en we komen bij de eerste explosie, genaamd "Event Salmon".
Deze bom van 5,3 kiloton (een derde van het rendement van Little Boy) zou een grote holte in het zout vormen, wat leidde tot een tweede explosie, "Event Sterling", kleiner dan de vorige. Het idee van de wetenschappers was dat door de bom in een holte te laten ontploffen in plaats van in vast gesteente, de schokgolven zouden worden gedempt en dat men aan de registratie van seismografen zou ontsnappen of het eindresultaat zou maskeren.
Een kernbom ondergronds in Mississippi
Op de dag van de test evacueerden de autoriteiten de bevolking binnen een straal van 2,5 kilometer, met een stimulans van 10 dollar per volwassene (meer dan 80 dollar gecorrigeerd voor inflatie) en 5 dollar per kind. De getuigenissen van de kleintjes zijn het kleurrijkst. Brenda Foster, die op dat moment 9 jaar oud was, zei dat het "alsof de aarde omhoogkwam en weer op zijn plek viel" was, met trillende ramen en enorme scheuren in haar schoorsteen. Bij terugkeer naar hun huizen ontdekten de bewoners dat de schade aan het oppervlak groter was dan ze hadden berekend. Horace Burge bleek een van de zwaarst getroffenen te zijn.
Hij vond zijn schoorsteen bijna verwoest, losse stenen in de woonkamer, de keuken bedekt met beton, het interieur van zijn koelkast verwoest door ingestorte planken, en meerdere glazen en keramische voorwerpen vernield.
Binnen enkele dagen machtigde de overheid terugbetalingen en reparaties voor alle getroffenen. Daar kwamen ook betalingen van 5,5 miljoen dollar bij voor degenen die medische problemen kregen na hun werk op de site, en nog eens 11,3 miljoen dollar aan extra claims.
Vanuit een bepaald gezichtspunt hadden de autoriteiten meer op zich genomen dan ze aankonden, maar ze concludeerden dat de explosies ondanks de interferentie toch konden worden gedetecteerd. Drie maanden na de eerste ontploffing was de temperatuur in het gat 205 graden Celsius, en met de explosie van Sterling kwam een einde aan het nucleaire avontuur van Mississippi.
Hieronder delen we een galerij met beelden van wat er voor en na de tests gebeurde.
Bron: Flashbak
