PepsiCo kwam Coca-Cola Company te hulp. Marvel investeerde in DC om zijn marktpositie te verbeteren. Microsoft redde Apple van het faillissement. Slechts één van deze uitspraken is waar… en die gaat niet over superhelden of suikerhoudende dranken.
Apple werd niet het meest succesvolle bedrijf ter wereld zonder een periode van absolute duisternis te doorstaan, en die periode was medio 1997. Apple had nog 90 dagen te leven. Steve Jobs betrad het podium van de Macworld-conferentie in Boston en gooide de moeder aller bommen op het publiek: een bijzondere vijfjarige deal met zijn eeuwige rivaal, Bill Gates.
Bill Gates redde Apple, ook al gelooft u het niet
Laten we een van de donkerste momenten van Apple onderzoeken. De klok gaat 25 jaar terug en we belanden in augustus 1997. Het appelbedrijf verkeerde in crisis. De verkoop was gedaald van 11 miljard in 1995 naar 7 miljard in 24 maanden. Het spectaculaire falen van de vorige CEO's en talloze interne ontwikkelingsproblemen leidden tot de overname van NeXT en natuurlijk de formele terugkeer van Steve Jobs.
Dat was echter niet genoeg. De 'levensondersteuning' van de banken zou Apple slechts minder dan 90 dagen in leven houden, en als er niets gebeurde, zou het faillissement onvermijdelijk zijn... maar op 6 augustus 1997, tijdens de Macworld-conferentie in Boston, toverde Steve Jobs het grootste konijn ter wereld uit zijn hoed: Microsoft.
Inderdaad: Microsoft, het bedrijf dat 90 procent van de markt domineerde en dat veel fans van het appelmerk zagen als de directe verantwoordelijke voor hun penibele situatie, redde Apple. De historische deal omvatte een investering van 150 miljoen dollar in aandelen zonder stemrecht, die Redmond beloofde minimaal 36 maanden niet te verkopen.
Bovendien verdwenen de lopende rechtszaken, kwamen er kruislicenties voor bestaande patenten en patenten die in de komende vijf jaar zouden worden ontwikkeld, speciale samenwerking op het gebied van Java-compatibiliteit, de voortzetting van Microsoft Office voor Mac voor een periode van vijf jaar (iets dat absoluut cruciaal was voor het bedrijfsleven), en de opname van Internet Explorer als standaardbrowser op alle Macintosh-computers.
Het enige aspect dat de fans (tot op zekere hoogte) geruststelde, was de voorwaarde van 'geen stemrecht' op de aandelen, wat betekende dat Apple zijn toekomst niet verhypothekeerde. Nu is de vraag... waarom? Na een hevige concurrentie en zulke bittere uitwisselingen, waarom gaf Microsoft Apple een zuurstoftoevoer?
We moeten het idee achter ons laten dat Microsoft moet verliezen zodat Apple kan winnen. - Steve Jobs
Een van de sleutels tot het begrijpen hiervan is '1997'. Microsoft stond aan de top van de wereld, en de bescheiden kantoren uit de jaren '70 waren voorbij... maar de reputatie van Bill Gates was in die tijd bepaald niet voorbeeldig (dat was het in het begin ook niet, toen hij hobbyisten van diefstal beschuldigde). De FTC had al grote belangstelling voor de praktijken van Redmond, en het conflict met Netscape (dat Microsoft in wezen vernietigde) was op een van de heetste punten. De woorden van Jobs, 'We moeten het idee achter ons laten dat Microsoft moet verliezen zodat Apple kan winnen', vatten de nieuwe geest samen.
Gates wilde niet dat zijn bedrijf verdeeld werd, en door zijn grote concurrent te redden, stuurde hij de boodschap dat hij geen monopolistisch monster was. Dat voorkwam echter niet de officiële verhoren, de constante kritiek (zelfs van Bill zelf aan zijn mensen) en de aanvallen in het openbaar, maar Gates en Microsoft wisten met minimale schade aan het overheidsvuur te ontsnappen.
Wat gebeurde er met de aandelen? Eerst werden ze omgezet in gewone aandelen (waarmee het label 'geen stemrecht' werd verwijderd), en daarna werden ze in 2003 verkocht, op aanbeveling van zijn juridische adviseurs. Wat zouden die aandelen vandaag waard zijn? Rekening houdend met de twee splits en het omzettingsproces... 55 miljard dollar.
