De analoge televisie is in veel delen van de wereld met pensioen gegaan om plaats te maken voor zijn digitale zusje. Maar wat als we teruggaan naar een tijdperk vóór de vacuümbuizen en kathodestraalbuizen? Het antwoord is de mechanische televisie. In essentie draait een schijf met gaten op hoge snelheid om het ontvangen videosignaal lijn voor lijn te reconstrueren.
De televisie was een van de belangrijkste technologische ontwikkelingen van de twintigste eeuw, maar als we de geschiedenis ervan bestuderen, ontdekken we dat de eerste ontwikkelingen zelfs vóór de vacuümbuizen plaatsvonden. Hoe kan er dan een televisie bestaan zonder basis-elektronica? Om die vraag te beantwoorden, moeten we een onverwachte bondgenoot inschakelen: de fax. Het concept van de mechanische televisie zou namelijk niet bestaan zonder het werk van de Schotse uitvinder Alexander Bain, ook bekend van de elektrische klok.
De mechanische televisie
Bain ontwikkelde halverwege de jaren 1840 een experimentele faxmachine, terwijl de Engelse natuurkundige Frederick Bakewell het ontwerp van Bain verbeterde en zijn beeldentelegraaf presenteerde op de Wereldtentoonstelling van 1851. De eerste praktische versie die gebruik kon maken van bestaande telegraaflijnen was de Pantelégraaf van de Italiaanse uitvinder Giovanni Caselli. Hiermee waren de wortels van de moderne fax gelegd. Maar wat heeft dit met televisie te maken?
In 1873 ontdekte Willoughby Smith de fotogeleidbaarheid van selenium, wat de weg vrijmaakte voor de eerste fotocellen. Nu de externe en gesynchroniseerde weergave van stilstaande beelden al bewezen was en er een nieuwe sensor was, was er in feite alleen nog een apparaat nodig om bewegende beelden te scannen. Toen verscheen de Nipkow-schijf, gecreëerd door Paul Gottlieb Nipkow in 1884-85.
De Nipkow-schijf is het fundamentele onderdeel van elke mechanische televisie en hoe ongelooflijk het ook klinkt, het is slechts een schijf met gaten, waarvan de gaten een spiraalvormig patroon volgen. Toch ontdekte John Logie Baird in 1925 dat hij met een lens beelden op de Nipkow-schijf kon projecteren, waardoor hij direct kon aflezen hoe donker of helder een beeld is (dankzij de fotocellen), en de gaten in de schijf zorgden voor de opsplitsing voor verzending. Aan de ontvangende kant decodeert de 'televisie' met een neonlamp en een tweede Nipkow-schijf, die gesynchroniseerd is met de eerste, het beeld, dat niet groter is dan een postzegel.
Ja, ik geef toe dat de eerste video vrij lastig te volgen is. Dat komt omdat een mechanische televisie in actie gezien moet worden om het nauwkeuriger te begrijpen. Daarom heb ik een tweede video toegevoegd, die een zelfgemaakte mechanische televisie laat zien die het gezicht van een persoon weergeeft.
