De remake van The Legend of Zelda: Ocarina of Time blijft volgens BBC-reviewer Tom Gerken dicht bij het Nintendo 64-origineel, maar maakt navigeren op belangrijke punten makkelijker. Vooral de vrije camera en de aanpassingen aan de Water Temple veranderen hoe je door het bekende avontuur beweegt.
De remake verscheen op 5 november 2026 voor Nintendo Switch 2. NeoTeo had die datum eerder aangekondigd in het bericht uit september.
Hoe dicht blijft de remake bij het origineel?
De game uit 2026 houdt volgens Gerken veel van de opzet van The Legend of Zelda: Ocarina of Time, dat in 1998 voor Nintendo 64 verscheen. Hij beschrijft de remake als erg vergelijkbaar met het origineel, met gedetailleerdere beelden en een vrijere camera. Nintendo-producer Hidemaro Fujibayashi zegt dat het team de essentie van het oorspronkelijke spel wilde bewaren.
Die trouw is ook een beperking voor spelers die de oude versie goed kennen. Gerken schrijft dat hij sommige puzzels en taken te makkelijk vond doordat hij routes en oplossingen al herinnerde. Zijn ervaring is geen maatstaf voor iedere speler, maar maakt wel duidelijk waarom een vertrouwd ontwerp voor terugkerende spelers minder verrassingen kan opleveren.
Wat verandert er aan de camera en de Water Temple?
De vrije camera is volgens Gerken een van de belangrijkste verbeteringen. In de Water Temple helpt de nieuwe bediening bovendien bij het wisselen van de zware laarzen; spelers kunnen ook de camerastand gebruiken om zich te oriënteren. Zelda-producer Eiji Aonuma verbindt die veranderingen aan het makkelijker doorkomen van de berucht lastige tempel.
De Vandal-review beschrijft ook een springknop, gyroscoopondersteuning en een gestroomlijnde inventaris. Danikyo koos in zijn Spaanstalige videoreview na de release een uitgesproken positieve lijn: volgens hem moderniseert de remake het spel zonder de identiteit van het origineel kwijt te raken.
Welke hulpmiddelen en interfaceopties zijn er?
Infobae beschrijft Threads of Time, dat actieve opdrachten en gebeurtenissen in het verhaal bijhoudt, en een verhaalwandtapijt. In Hall of Fallen Heroes kunnen spelers informatie over vijanden raadplegen en eindbazen opnieuw uitdagen. Die functies bieden extra houvast en manieren om terug te keren naar gevechten.
De instellingen Pro en Master verminderen de hoeveelheid informatie op het scherm. Dat is iets anders dan een aparte campagne met een vernieuwde uitdaging: Infobae meldt ook dat Master Quest ontbreekt. Wie vooral minder HUD-informatie wil, kan die instellingen interessant vinden; ze veranderen niet op zichzelf de puzzels die Gerken door zijn herinneringen al snel oploste.
Minder informatie op je scherm kan de presentatie veranderen, maar bekende oplossingen blijven bekend.
Wat zegt de remake over uitdaging en sfeer?
Aonuma vertelde dat testers de Skulltula House te eng vonden. Het team paste dat gebied aan om de balans van het origineel te behouden. Die aanpassing raakt dus aan de sfeer van een specifieke plek; ze is geen aanwijzing dat de hele game makkelijker is gemaakt.
De gemelde veranderingen richten zich vooral op besturing, oriëntatie en extra voortgangshulp. Vandal meldt daarnaast Spaanse nasynchronisatie en herwerkte muziek. Infobae beschrijft ingesproken scènes en een orkestrale bewerking van de muziek.
