In de wereld van spelcomputers zijn sommige mislukkingen net zo interessant als successen, en daartoe behoort de PC Engine SuperGrafx, die nooit buiten Japan uitkwam. Met slechts 75.000 verkochte exemplaren en vijf officiële games is de SuperGrafx in het Westen bijzonder zeldzaam, maar Tito van het kanaal Macho Nacho Productions wist er een uit Japan mee te nemen, en besloot de weg van preventief onderhoud en modding te volgen. De hardware is immers bijna 35 jaar oud…
In een poging het lokale succes van de PC Engine (lees: TurboGrafx-16) te herhalen en geen terrein prijs te geven aan Nintendo en Sega, bracht NEC zijn console PC Engine SuperGrafx in december 1989 uit. Vanuit technisch oogpunt was de SuperGrafx meer een upgrade dan een nieuw platform: NEC verviervoudigde de hoeveelheid RAM die beschikbaar was voor de CPU en voegde een tweede videochip met eigen geheugen toe, terwijl de achterwaartse compatibiliteit met de HuCard-cartridges van de PC Engine behouden bleef.
De beschikbare informatie suggereert dat NEC te snel met de SuperGrafx op de markt kwam, dat de weinige exclusieve games erg duur waren en dat de verbeteringen in de hardware veel conservatiever waren dan verwacht. De SuperGrafx had slechts vijf officiële games (1941: Counter Attack, Aldynes, Battle Ace, Daimakaimura en Madö King Granzört), en met een onbeduidende 75.000 verkochte exemplaren (waarvan de Super Famicom er meer dan 17 miljoen in Japan verkocht), trok NEC de stekker eruit.
Een PC Engine SuperGrafx uit 1989 restaureren en modificeren
En zo komen we bij Tito van het kanaal Macho Nacho Productions, die we al kennen van zijn werk met de GC Nano. Tito is er onlangs in geslaagd een SuperGrafx uit Japan aan te schaffen, maar ondanks dat hij perfect werkt, besloot hij twee dingen te doen: aan de ene kant onderhoud en reiniging (inclusief het vervangen van condensatoren), en aan de andere kant het installeren van de TurboNanza RGB-mod om de best mogelijke videokwaliteit te krijgen.
Een detail dat zeker de aandacht trekt is de indrukwekkende overvloed aan flux op de PCB, misschien als gevolg van tijdsdruk in de kwaliteitscontrole, maar al dat materiaal verdween met een goed bad in een ultrasone reiniger (ik wil er een... al zijn ze duur en luidruchtig), en een tweede onderdompeling in isopropylalcohol. De belangrijkste audio- en videoaansluiting lijkt sterk op de toetsenbordconnector van oude AT-computers, maar moet worden verwijderd voor de RGB-mod. De installatie vereist minimale chirurgie, en het beste is dat het om een omkeerbare mod gaat.
En het eindresultaat? Uitstekend. Sommige reacties raden aan om een van de plastic beugels in de behuizing door te knippen (dat kan de PCB beschadigen) en de spanningsregelaar te vervangen, maar Tito heeft de juiste gereedschappen, en de documentatie voor de TurboNanza is uitgebreid, waardoor de kans op een fout minimaal is.
