The Rhino: experimentele terreinwagen uit 1954

De mens heeft allerlei vreemde voertuigen gebouwd, of het nu ging om het verkennen van een hypothese of om het transport van goederen en passagiers te revolutioneren. Sommige ontwikkelingen kenden een vrij breed gebruik, en andere eindigden in de open lucht achtergelaten, met een groot aantal prototypen tussen beide uitersten. Een van die prototypen was The Rhino, een terreinwagen ontworpen door de uitvinder Elie Aghnides en gebouwd in 1954. Met twee gigantische wielen vooraan probeerde The Rhino de stabiliteit van zware voertuigen te combineren met de snelheid van een traditionele auto.

Het ontstaan van The Rhino

In de jaren '40 observeerde de Grieks-Amerikaanse uitvinder Elie Aghnides een tractor die aan het werk was in het beroemde Central Park in New York, en op dat moment kreeg hij het idee om de robuustheid en stabiliteit van een bulldozer te combineren met de snelheid van een normale auto, wat leidde tot een nieuw soort terreinvoertuig. Enkele jaren later werd dat oorspronkelijke idee omgezet in het concept The Rhino.

Technische specificaties

Het eerste dat opvalt aan The Rhino zijn het gigantische paar wielen aan de voorkant. Hun diameter was 1,8 meter en elk wiel woog 680 kilogram. Het enige contactpunt met het asfalt was de dunne zigzag rubberen band, en daarop kon The Rhino een maximumsnelheid van 72 kilometer per uur bereiken, met behulp van een motor van 110 pk. De wielen waren ook hol, waardoor het voertuig kon drijven op water, en een hydrojet-systeem zorgde voor de voortstuwing, met een maximumsnelheid van 5 kilometer per uur.

In totaal woog The Rhino vijf ton (de hele carrosserie was gemaakt van aluminium en staal), maar het bewoog zich relatief gemakkelijk door modder, zand en verschillende watermassa's. Bovendien was het zwaartepunt extreem laag, waardoor het voertuig een indrukwekkende 74 graden kon kantelen zonder om te vallen. De bouw werd uitgevoerd door Marmon-Harrington, dat in 1954 één enkel prototype opleverde.

Militaire ambities

Het uiteindelijke doel voor The Rhino was om een militair voertuig te worden dat patrouilleerde in Alaska en langs de grens met Canada, gebieden met extreem moeilijk en complex terrein. Het leger besloot echter geen eenheden te bestellen omdat de achterwielen (met een ophlaasbaar element) te veel blootgesteld zouden zijn aan kogels. Ik denk dat met een extra aanpassing dat detail verholpen had kunnen worden...