De meest recente gegevens suggereren dat de diameter van het waarneembare of kosmologische heelal 93 miljard lichtjaar is. Met andere woorden, verontrustend groot. Toch geeft de mensheid de wens niet op om zo'n structuur te visualiseren. Professor Brice Ménard van de Johns Hopkins University en 3D-kunstenaar Nikita Shtarkman hebben de krachten gebundeld om «The Map of the Observable Universe» te creëren, waarschijnlijk de beste interactieve kaart van het bekende heelal tot nu toe.
Er is veel daarbuiten, en tegelijkertijd weten we nog maar weinig. Zelfs de schalen zorgen voor veel verwarring: het heelal is een 'kind' van 13,7 miljard jaar oud, terwijl de zon een echte volwassene is met 4,6 miljard jaar. Maar we geven de moed niet op. We maken deel uit van een gigantisch heelal en we zullen er alles aan doen om het een beetje beter te begrijpen. Goede communicatie is essentieel, en dat brengt ons bij een nieuwe ontwikkeling genaamd «The Map of the Observable Universe».
«The Map of the Observable Universe»: de beste kaart van het heelal, in je browser
De site is een creatie van Brice Ménard, professor aan de afdeling Natuurkunde en Sterrenkunde van de Johns Hopkins University, en 3D-kunstenaar Nikita Shtarkman. De professor legt uit dat de kaart slechts een 'plak' van het heelal toont met een dikte van tien graden, maar dat is meer dan genoeg om de werkelijke positie en de kleuren van zo'n 200.000 sterrenstelsels te tonen die zijn waargenomen door de Sloan Digital Sky Survey-missie.
Deze missie heeft meer dan twintig jaar gegevens verzameld en miljoenen sterrenstelsels geregistreerd. Experts blijven die gegevens analyseren, maar Ménard had het schitterende idee om ze in deze fantastische site te verwerken, die niet alleen wetenschappelijk correct is maar ook als toegangspunt voor het grote publiek dient. Hier komt het werk van Shtarkman aan het licht. In zijn eigen woorden: een kaart maken is makkelijk als de gegevens beschikbaar zijn... maar een goede kaart maken is een ander verhaal.
Onze verkenning begint met één pixel, de Melkweg. Eerst vinden we spiraalstelsels, daarna elliptische sterrenstelsels, elliptische stelsels die naar het rood verschuiven of redshifted, quasars, verschoven quasars (ook redshifted), en ten slotte de rand van het waarneembare heelal, de eerste lichtflits na de oerknal, 13,7 miljard jaar geleden. Voel jij je klein...?
Officiële site: Klik hier
