Wanneer de baas tegen hen praat of ze een niet geheel bekend geluid horen, reageren sommige honden door hun kop te kantelen. Het gebaar is schattig en het web aarzelt niet om elke seconde te viralizen, maar als we een wetenschappelijk standpunt innemen: waarom doen ze dat? Proberen ze beter te horen? Gaat het om zicht en niet om gehoor? Er zijn nog veel studies nodig, maar wetenschappers en dierenartsen hebben verschillende hypothesen…
Het geluid van een alarm, de ringtone van een telefoon, iets op tv, kinderen die lachen of huilen, de baas die hen roept of uitscheldt… honden zijn een waar carnaval van uitdrukkingen en gebaren, maar wanneer ze beginnen hun kop van de ene naar de andere kant te kantelen, nemen ze de controle over. Kom op… ze zijn schattig, zeker met lange oren. Lange tijd hebben we ons afgevraagd waarom ze dat doen. Helaas is er geen degelijk onderzoek naar, en persoonlijk betwijfel ik of een wetenschapper zijn werk goed kan doen tegenover zoveel tederheid, maar ik denk dat we allemaal het antwoord zouden willen hebben. Het beste wat we tot nu toe hebben gevonden, zijn hypothesen…
Waarom kantelen honden hun kop?
De populairste hypothese is dat de hond probeert zijn gehoor en zicht te optimaliseren. Psycholoog Stanley Cohen stelde in 2013 voor dat de hond, wanneer hij zijn kop kantelt, probeert beter te zien. Mensen uiten emoties voornamelijk met de onderste helft van hun gezicht, en een andere studie uit 2015 suggereert dat honden die verschillen in uitdrukkingen kunnen herkennen, maar bepaalde rassen ondervinden een obstakel in hun snuit als die te groot is. Cohen deed een online studie met bijna 600 hondenbezitters, verdeelde de gegevens in twee groepen (kleine snuiten en grote snuiten) en ontdekte dat 71 procent van de honden met een grote snuit regelmatig hun kop kantelt, tegenover 52 procent van de honden met een kleine snuit. Het verschil is statistisch significant, maar niet doorslaggevend.
Een andere psycholoog, Alexandra Horowitz, denkt dat de prioriteit van de hond bij het kantelen van de kop is om beter te horen, omdat de vrije beweging de oorschelp aanpast. Tot slot gelooft een trainer genaamd Steven Lindsay dat de beweging verband houdt met een deel van de hondenhersenen (de nucleus ambiguus) dat tegelijkertijd gehoor en lichaamstaal beïnvloedt. Met andere woorden, wanneer de hond probeert iets vreemds en anders te horen, kan hij niet voorkomen dat hij het ook met zijn lichaam uitdrukt. Al deze standpunten zijn interessant, maar één ding is zeker: we vinden het geweldig als ze het doen.
