Ondanks alle vorderingen en beschikbare optimalisaties ervaren veel gebruikers aan den lijve de technische moeilijkheden die gepaard gaan met weersomstandigheden zoals regen en onweer. De exacte redenen hangen af van het type dienst, maar komen in wezen neer op de werking van een van de meest meedogenloze vijanden die de elektronica en de technologie in het algemeen moet trotseren: vochtigheid.
Stel je een hevige regenbui voor. Het water lijkt wel een gordijn, het zicht neemt drastisch af en de wind geeft het nog meer kracht. Als je je telefoon erbij pakt en probeert te bellen op dat moment, is er een kans dat de service als bij toverslag is verdwenen. Anderen ervaren iets soortgelijks met de elektriciteitsvoorziening, satelliettelevisie... en de internetverbinding. Elke keer dat wij als gebruikers en consumenten een zeker idee van "stabiliteit" ontwikkelen in onze diensten, lacht het weer ons vierkant uit en gooit al zijn vijandigheid eruit. Soms is echter een simpele motregen genoeg om onze webaanbieding op zijn kop te zetten. Wie is de schuldige?
De oorzaak: vochtigheid
De korte versie vertelt ons dat het vochtigheid is. De lange versie vereist de connectiviteitsproblemen te scheiden op basis van het type dienst. Als onze internetverbinding draadloos is, wordt de voortplanting van radiogolven beïnvloed door het vochtgehalte in de lucht, wat de demping verhoogt, het bereik en de beschikbare bandbreedte vermindert. Hoe hoger de frequentie, hoe groter de effecten. Natuurlijk hebben ingenieurs de antennes en transmissiesystemen ontworpen met deze details in gedachten, maar weinig kunnen hun voorspellende vermogens doen wanneer de regen een ware waterval is. Als we hier de wind aan toevoegen, valse contacten in de bedrading door beweging en de mogelijkheid dat antennes hun juiste uitlijning verliezen, blijft er niets anders over dan te erkennen dat de internetverbinding zal uitvallen.
Vochtigheid heeft ook het vermogen om druk te zetten op bepaalde zwakke schakels in de traditionele infrastructuur. In de eerste plaats staat vocht gelijk aan corrosie, en als de aansluitdozen of kabels (zelfs die van ons thuis!) in slechte staat verkeren, kan zelfs een stortbui onderbrekingen veroorzaken. Dan verschijnen de onderbrekingen in de energievoorziening. Zowel servers als repeaters hebben elektriciteit nodig, en dat is wat mij in de zomer vaak treft: De internetprovider faalt niet, maar de elektriciteitsdistributeur wel. De laatste factor die ik zal noemen is niets anders dan de verandering in het gedrag van gebruikers. Door de regen blijven we thuis, gaan we naar Netflix of YouTube, downloaden we een game op Steam... ik denk dat het duidelijk is. Als het aantal gebruikers toeneemt wanneer de algemene staat van de verbinding wankel is, is het resultaat een vermindering van de snelheid, of een volledige uitval.
