Piankowy samolot kosztuje około 10–15 euro w internecie. Są też modele z małym silnikiem, które wykorzystują superkondensator jako źródło energii. Po około dziesięciu sekundach ładowania samolot może pokonać większy dystans, niż nam się wydaje, ale Tom Stanton, którego znamy z doskonałych filmów o magnesach, silnikach i druku 3D, postanowił zoptymalizować oryginalny projekt i zbudować znacznie wydajniejszy samolot z superkondensatorami…
Zdobycie ogniw litowych jest dla mnie stosunkowo proste (istnieje wiele starych baterii z laptopów, które można poddać recyklingowi przy zachowaniu wystarczającej ostrożności)... ale superkondensatory to inna historia. Praktycznie nie istnieją na lokalnym rynku, a to, co mogę znaleźć, ma zaporowe ceny. Dlatego fascynuje mnie, że są już one wbudowane w niektóre tanie zabawki, a ich potencjał w świecie DIY jest tak duży.
Ciągłe poszukiwanie projektów zaprowadziło mnie na kanał Toma Stantona, który kupił mały piankowy samolot z wbudowanym superkondensatorem. Superkondensatory nie mają dużej pojemności, ale ładują się bardzo szybko, czego konwencjonalne baterie mogą jej zazdrościć. Dzięki ręcznej ładowarce (którą zaprojektował w poprzednim filmie) udało mu się naładować superkondensator samolotu zaledwie dziewięcioma obrotami. Co dalej? Zbudować większy samolot z superkondensatorami.
Superkondensatory i samoloty sterowane radiowo
Na szczęście Tom wie, co robi (jest inżynierem lotnictwa), i przygotował zestaw sześciu superkondensatorów o napięciu 3 V i pojemności 100 faradów (tak, nie mikro ani nano) połączonych szeregowo. Porównanie jest imponujące: zestaw superkondensatorów może zmagazynować tyle samo energii co ogniwo CR2032, ale to ogniwo skończyłoby w płomieniach, gdyby próbowało wykonać pracę superkondensatorów.
Reszta polegała na zaprojektowaniu kadłuba wokół zestawu superkondensatorów. Jego model jest kompatybilny z silnikiem z przodu, ale druk 3D i aerodynamika są kapryśnymi damami i wymagały dodatkowych poprawek. Skrzydła i ogon samolotu pochodzą z poprzedniego projektu, co zmniejszyło czas i koszty.
Pomimo niesprzyjającej pogody Tom uzyskał około dwóch minut lotu przy dwóch minutach ręcznego ładowania. Jeśli warunki się poprawią, a jego ręczne ładowanie przyspieszy, prawdopodobnie osiągnie stosunek 1:1. Właściwie wszystko działało tak dobrze, że niektóre komentarze sugerują stworzenie zestawu dla entuzjastów. To brzmi nieźle…
