Latający samochód jest frustrujący… i pasjonujący. Vaporware i marzenie jednocześnie. Większość projektów wydaje się skazana na wieczne prototypy, czekając, aż technologia się poprawi i stanie się tańsza. Być może sam koncept potrzebuje wojskowego szlifu, a ten szczegół przywodzi nas do CityHawk, wariantu drona Cormorant (dawniej AirMule), który będzie mógł przewozić czterech pasażerów i będzie wykorzystywał ciekły wodór jako paliwo.
Dlaczego latający samochód to trudne wyzwanie?
Kiedy mówimy o latających samochodach, pierwsze wrażenie jest takie, że przyszłość nas zdradziła. Niektórzy uważają, że science fiction przesadziło (jak wiele razy) i nie chcemy tego przyznać. Jednak latający samochód nie jest niemożliwy, lecz mieści się w kategorii „niezwykle trudne”. Latający samochód musi łączyć zalety dwóch pojazdów bez poświęcania bezpieczeństwa, zarówno w powietrzu, jak i na asfalcie. Do wyzwania stabilności musimy dodać autonomię, efektywność, wagę, pozwolenia, certyfikaty… lista ciągnie się dalej. Z tych wszystkich powodów, za każdym razem gdy pojawia się obiecujący prototyp, czeka się co najmniej pięć do dziesięciu lat. A CityHawk nie jest wyjątkiem.
CityHawk jest projektem Metro Skyway, spółki zależnej izraelskiej firmy Urban Aeronautics. Ta ostatnia nazwa jest nam znana z projektu AirMule, o którym pisaliśmy w styczniu 2010 roku, a który obecnie nosi nazwę Cormorant. Atutem CityHawk jest konfiguracja VTOL, która eliminuje potrzebę pasa startowego. Artystyczne wizje sugerują maksymalną pojemność czterech pasażerów, a według oficjalnych przedstawicieli plan jest taki, aby CityHawk wykorzystywał w przyszłości ciekły wodór jako paliwo.
Specyfikacje i plany
Wszystko, co możemy obliczyć w kwestii specyfikacji CityHawk, pochodzi z tego, co już wiemy o Cormorancie: 185 kilometrów na godzinę maksymalnej prędkości, godzina lotu, funkcje autonomiczne i maksymalny udźwig 499 kilogramów. Kiedy? Zakłada się, że Cormorant wejdzie do służby przed końcem dekady, ale CityHawk pojawi się w roku 2022.
